- Kategori
- Psikoloji
Bebekler , çocuklar ya da veletler , ergenler , yetişkinler ...

Masumluk bu olsa gerek...
Bebek deyince akla ilk gelen masumluktur. Çocuklar deyince ise akla gürültü , yaramazlık gibi şeyler gelir. Ergen deyince ise insanın aklına kendini bulmaya çalışan yetişkin olmaya meraklı bireyler gelir. Fakat bu dahada ilerledikçe masumluktan hiç eser kalmaz. Bebeklik mimasumluk yoksa insanın aklının hiçbirşeye ermemesi mi ? Bebekler dünyaya geldiklerinde hayatla ilgili onuda geçersek kendileriyle ilgili hiç bir düşünceye sahip değiller belkide sahipler fakat ifade edecek kadar değil. Bundan dolayı masumlar...
Yazdıklarım arasında tabiki tüm insanlar için kasıtlı bir düşünce yok fakat bir kaç örnekle bile çoğunluğun böyle olduğu kanıtlanabillir. İnsanlar düşünebilen tek varlıktır bu iyi mi ? Kötü mü ? Tartışılacak bir konu elbette bu soru çünkü insanların beyinleri çok düşündükçe ortaya hırs duygusu çıkıyor. Hırsın limiti vardır bu limiti aşınca olumlu hiç birşey oluşmuyor maalesef. Sonucunda ise saflıktan , masumluktan eser kalmıyor işte. Öyle bir zaman içerisindeyizki saflık salaklık olarak nitelendiriliyor. Neden diye sorduğumuzda ise etraftaki insanların çıkarcılıkları, bencillikleriyle karşılaşıyoruz. Birinci çoğul kişi olarak konuşuyorum çünkü herkesin bunun farkında olduğunu umuyorum. İnsanlar ilk doğduklarında ne kadar saf, masum ve zararsızlarsa zaman bunların hepsini tam tersine çeviriyor. Sanırım zamanı suçlamaktan başka hiç kimsede suçlanamaz bu durumda...