- Kategori
- Psikoloji
Ben neredeyim?

Bir su damlasıydım, selin içinde gözünüze çarpmayan... Gerçi bir gül goncasının üstünde o çok sevdiğiniz minik damla da olabilirdim. Duruşum çok önemli değil zaten, önemli olan ben de o damlalardan biriydim işte...
Her birikim ve deneyim uzaklaştırdı beni ağır ağır yarenim topraktan...Kavuşamadan ve doyamadan birbirimize öylece asılı kaldım önce bir yerlerde, hedefe beş kala...Ve itici güç oldu hayat denen bu bütünde her ayrıntı yavaş yavaş bana....
Tersine itti yarenimden, tersine itti hedefimden ulaşmaya çalıştıkça toprağa....Buharlaştım uzaklaştıkça, uzaklaştım buharlaştıkça...
Şimdi o kara bulutlar arasında saklanmış bir damlayım ben. Bakmayın hiç gökyüzüne göremezsiniz beni hala... Çünkü gece ve ben, benim gibilerle birlikte kapladım gökyüzünü... Ay kayboldu, yıldızlar çok uzaklarda, arkamızda bir yerlerde...Biz kapkara bulutlar, simsiyah gecenin içinde...Şimdi tam buradayım işte, bu kara bulutlarda...
Bekliyoruz güneşin doğmasını, bekliyoruz vadenin dolmasını...
Tekrar düşeceğiz birlikte el ele, güle oynaya; ulaşmaya çalışıp yeryüzüne...
Belki bir gül yaprağında, belki de bir şelalenin çağlayan sularında...
Bir yerlerde, neresi olduğu henüz belli olmayan... Olacağız mutlaka hasret kaldığımız o yerlerde...