Beni rahat bırakır mısınız?

Pişmanlığınız yüzünüze öyle bir vuruyor ki acınası haliniz. Yazık diyorum, tecrübeden bahsediyorsunuz ahkam kesmek kolay ama öğrenemediniz hala hata tecrübe falan dinlemez ve pişman olmak hiçbirşeyi affettirmez.

Sizi sevmek için öylesine uğraşıyorum ki ama siz inadına daha da uzaklaştırıyorsunuz kendinizi benden. Sanki sizler hiç hata yapmıyormuş gibi ben hata yaptığım zaman tokat gibi yüzüme vurup birde üste çıkıyorsunuz pişkin pişkin. Söz hakkı bana geçtiğinde hepiniz sağır oluveriyorsunuz aniden, ne hikmetse.... Tüm hayatımı elimden çaldığınız yetmiyormuş gibi birde zoraki hayata itiyorsunuz beni. Pardon ama sizin bana verecek okadar iyi aklınız olsaydı kendiniz kullanırdınız ve bugün hepimiz çok iyi yerlerde olurduk değil mi?! Sizin aklınıza nezaman gittiysem hayal kırıklığım, pişmanlıklarım daha çok oldu. Kendim yaptığım hiçbirşeyden pişman olmadım ben. Üstüme kararlar verdiniz hiç fikirimi almadan, sonra sonu hüsranla bitince nasılsa suçlusu ben oldum. Bu ne yaman çelişki arkadaş hataları siz yapın, sonuçlarına ben katlanayım yok öyle yağma! En sonunda kendinizden tek tek nefret ettirdiniz ve hayattanda tabi. Anı yaşıyorum artık tek yaptığım bu, bir gelecek hayal etmiyorum kapıldım hayat rüzgarına nereye uçurursa beni ben oraya göçüyorum. Yazık değilmi bana "yirmi iki yaş bir hayatı sonlandırmak için erken değil mi"

Beni bi rahat bıraksanız, kendime bir dünya kursam şöyle yalnız. Kendi kararlarımı kendim alabildiğim, kendi hatalarımın cezasını çektiğim.

-!!!!!!!!!

Peki rica etmekle olmayacak, emrivaki yaparız...

Beni bi rahat bırakır mısınız?

-!!!!!!!!!

Beni rahat bırakın be!!!

-Oldu mu? Bence çok güzel oldu, siz böylesini istiyordunuz hadi bakalım el mi yaman? yoksa bey mi?

-Efendim duyamadım. ha ha ha.