Benim "Cennet Sinemam"..........

<ı>"Bir gün kral diyarın en güzel prenseslerini çağırdığı bir davet verir.
Güzel olmasına kızların hepsi güzeldir ama kralın kızı gibisi yoktur. Kralın askerlerinden biri nöbet beklerken prenses önünden geçer. Bakış o bakış. Prensese âşık olur.
Basit bir askerin, kralın kızının yanında lafı mı olur? Ama her nasılsa, eninde sonunda prensesle tanışmayı başarır. Onsuz dayanamayacağını, beraber olamayacaklarsa ölmek istediğini söyler.
Prenses, askerin aşkının gücünden etkilenir. Ona şöyle der, "Eğer balkonumun önünde yüz gün yüz gece bekleyebilirsen, senin olacağıma söz veriyorum."
Asker başlar beklemeye.
Bir gün, iki gün, yirmi gün geçer.
Prenses her akşam balkonundan, aşağıda bekleyen askere bakar.
Ne zaman baksa asker hiç kımıldamadan dimdik durmaktadır.
Yağmurda, karda, rüzgârda hep orda bekler. Kuşlar askerin kafasına pisliklerini yapar, arılar onu her bir yerinden sokar.
Asker yerinden kımıldamaz.
Günler geçer, asker bekler.
Doksan günün sonunda bembeyaz, taş kesilmiş gibi durmaktadır.
Gözlerinden boşalmakta olan yaşları tutamaz. Uyuyacak takati kalmaz.
Ve bitmek tükenmek bilmeyen bu zaman boyunca Prenses de bekler.
Sonunda doksan dokuzuncu gece gelmiştir.
Asker arkasını dönmeden gider"

Sorar anlatıcı "Neden Gider ?" diye...
Toto cevap veremez bu soruya ta ki bir gün yaşayıncaya dek.....

Beklentilerimizi, ümitlerimizi ve tam tersi olan her şeyi . Tabi en önemlisi sonucunda sahip olamadığımız aşkı
Giuesseppi Tornatore'nin Cennet Sinemasın 'dan alıntı yapmış olduğum bu minik hikaye özetliyor sanki.

Sıcak rüzgarların kavurduğu bu günlerde tekrar izledim bu unutulmaz filmi . Serinletici olmadı tabiki .. aksine hüzünlendim, sahip olamadığım , içinde bulunmadığım duyguların yakıcı coşkusu ve acısı sardı benliğimi .....

Sinema Paradiso 1988 yapımı bir film ve fonda inanılmaz bir flüt sesi eşlik ediyor size Ennio Morricone'nin notalarıyla .

Peki gerçekten gitmelimiyiz Toto'nun ve askerin yaptığı gibi. Hikaye bize askerin sonunu anlatmasa'da film Toto ile ilgili ip ucu veriyor.

Peki ya biz ???

Ne zaman gitmeye karar vermeliyiz ? ya da sabır ne zaman bitmeli , mantık ne zaman devreye girmeli ? yüce "aşk" duygusu içinde.

Ya da AŞKIN bunlara toleransı var mı???

İşte size bir film benden bu kadar ....


Not: Umarım bir gün annem telefonda beni seven bir erkeğin sesini duyar ve ben anlamadan anlar :))