Bilgiye toklugumuz... / Yurtdışından Bildiriyorum / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Mart '11

 
Kategori
Yurtdışından Bildiriyorum
 

Bilgiye toklugumuz...

Bilgiye toklugumuz...
 

Wikileaks'la ilgili guzel bir resim bulamadim ben de guzel bir kiz koydum...


Bugun cok garip bir sey oldu. 

... 

Bir degil, iki sey oldu aslinda. 

Once sabah olan guzel seyden baslayayim en iyisi. 

Ise gelince ilk is ve cikmadan once de son is olarak yaptigim seyde, yani belli basli haber ajanslarini ve yazilarini begendigim gazetecileri takip ettigim twitter hesabima baktigimda, Taraf'in Turkiye ile ilgili Wikileaks belgelerini aciklayacagini gordum. Ne yapacagimi, nasil hissedecegimi sasirdim bir an. Belgelerden ogreneceklerimin heyecani, bu korkusuz Turk gazetesinin hakli basarisina duydugum ovunce karisti. 

Ancak, hayretle bu haberin bildik, daha dogrusu benim bilebildigim kadariyla, basin camiasinda pek de ilgiyle karsilanmadigini fark ettim. Ne oyle hayat durmus ne de yayin organlari isi gucu birakip bu haberi vermek icin yeni bir baski hazirligina girecekmis gibi duruyordu. Internette bile bir iki tane twit'ten baska bir seye rastlayamadim. Yine sasirdim. Oysa benim icimde yer yerinden oynamisti. Kim bilir neler neler okuyacak, kac kere ters koseye yatirilmis oldugumu hissedecektim. Su ana kadar gercekligine yuzde binbes yuz inandigim kac seyin duzmece ya da inanabildiklerimin tersine inanamayacaklarima yakin durdugunu ogrenecektim. Oysa, kimse orali olmamis gibi duruyordu. Turkiye, gunde birkac kez degisen gundeme aliskin, surprizlere bagisikli oldugu icin miydi bu tepkisizlik, bilemedim. Yoksa benim anlayamadigim bir sey biliyorlar da mahsus mu susuyorlardi. 

Neyse... Bu biiirrr. 

Ikinci sey, aksam uzeri oldu. 

Wikileaks ve Taraf anahtar kelimeleri, gun boyunca beynimde bir oraya bir oraya yerli yersiz cirit attiklarindan aksami zor ettim. Bir yandan da girip cikip taraf'in sitesini kontrol ediyorum, yeni dusen bir sey var mi diye. Adamlar 'yarin' demisler, ama gel de benim sabirsiz ellerime anlat. Aksama dogru tamamen kontrolden cikmislar, iki de bir bu iki sitenin adresini tusluyorlar klavyede. Tam, umidimi kesmis, 'yarin'i beklemeye karar vermisken, o da ne? Gazete sitesinin ana sayfasinda, hem de tam tepede o sihirli iki sozcuk ve onlardan daha da cekici, 'okumak icin tiklayiniz.' uclusu. 

Hic durur muyum, basladim okumaya. Ben okudukca yeni bir parca giriyorlar. Her bolumu bitirdigimde, bir bakiyorum baska bir bolum daha eklenmis. Gulen ve cemaatine dair Ankara'dan ve Istanbul'daki baskonsolosluktan yazilanlar cok ilginc. Turk gizli orgutunun ta icinden gelen bilgiler nasil urkutucuyse, Amerika'nin bununla yetinmeyip her kesimden her fikirden insanin gorusune bas vurmasi ve hepsinin sentezinden bir sonuca varmaya calismasi da o kadar sevincli haberlerdi bana gore. Gulen hocanin Amerika'daki varligina Amerikan hukumetinin destek vermemis oldugunu ogrenmek de bana iyi geldi. Rahmetli Uzeyir Garih'in cemaatle yakinligi ve hocanin papayla gorusmesine on ayak olmasi ise bilmedigim bir seydi. Bunun gibi, onu oldurmekten tutuklanan adamin sonradan yaptigi itiraf, cinayeti ustlenmesi icin tehdit edilmesi ve hapiste gecirecegi hayata karsilik verilen yedi haneli rakamlar da benim icin etkileyiciydi. Hele, su anda Ergenekon'dan yargilanan bir isimi de itirafinda vermis olmasi gelecege ait tunelin ucunda gordugum ciliz isigin daha bir parlamasini sagladi. 

Sonra birden durdu bilgi akimi. Oylece kalakaldim. Susuzluktan dilim damagim kurumus, deli gibi ta uzaktan duydugum cesme sesine kosarken koca bir duvara toslamistim. 

Ama olsun, yarin vardi. Ve belki de o cesmeye ulasmak. 

Turkiye ile aramdaki yedi saate ilk defa hayiflanmadim. Ulkem uykuya hazirlanirken hala ogleden sonrasi yasiyor olmanin avantajindan yararlanmis, belli ki yarina hazirlanma calismasi icindeki Taraf'i sobelemistim. Su anda o sitede iki saat once okuduklarimdan eser yok. 

Bir yandan da korkuyorum. 

Basina bir is gelmeyecek, benim okuduklarimi ve daha fazlasini herkes okuyabilecek degil mi? 

Gerci, bu kimsenin o kadar da umurunda degilmis gibi gorunuyor... 

Ama yok... 

Umurundadir, degil mi? 

Bilmek istiyoruz, ogrenmek icin kivraniyoruz degil mi?.. 

Oyle olsun lutfen. Bu aymazlik bitsin, her seyi sadece bir elden bir agizdan ogrenip ona inanma aliskanligimiz kirilsin artik. Bakalim, baskalari neler dusunuyormus hakkimizda. Ne tur planlari varmis. Nasil da aptal yerine koyduklarini konusup guluyorlarmis ardimizdan. Ya da degildir. Bilecegiz. Diyelim ki aptal yerine konduk... Bunun bilgisi, o konumda olmaya devam etme egilimini kirip gececektir, degil mi?.. 

Oyle olsun lutfen. 

 
Toplam blog
: 18
: 545
Kayıt tarihi
: 24.12.08
 
 

Göze uzak, gönüle yakın olmaktır dileğim. Keyifli okumalar dilerim. ..