- Kategori
- Psikoloji
Bitsin, bitsin, bitsin...

Hayat..
“ Bitsin, bitsin, bitsin. Tanrı aşkına hemen şimdi bitsin” (*)
Yüreğim…
“Dursun, dursun, dursun… Hemen şimdi yanıp kül olsun…”
Aşk…
“Yok, yok, yok... Hayatta aşk diye bir şey yok”
İnanç…
“Kayboluyor, sarsılıyor, bitiyor… Hayata inancım yok oluyor…”
Zaman…
“Akıyor, akıyor, akıyor… Hiç durmuyor…”
Umut…
“Bir var bir yok… Ne yapacağını hiç bilmiyor…”
İçim..
“Kara, kara, kapkara bir çehreye dönmüş… Küsmüş hayata da gönlü alınmamış…”
Adım…
“ Adım isyan… Adım karanlık… Adım derin bir acı…”
Canım…
“Acıyor, acıyor, acıyor… Derin kesikleriyle deli gibi kanıyor…”
Şehir…
“Boğuyor, boğuyor, boğuyor… Dört bir yandan daralıp, ruhumu eziyor”
Sesler…
“ Çığlık, çığlık, çığlık… Uğulduyor beynimin karanlık odalarında… Anlaşılmıyor”
Kelimeler…
“Çoğalıyor, düğümleniyor, birikiyor… Bileylenmiş bıçak gibi kesiyor…”
Gece…
“Uzuyor, uzuyor, uzuyor… Yıldızlar dökülüyor kederleriyle birlikte…”
Gökyüzü…
“ Tatlı laciverdini kaybetmiş, katran karasına alışmaya çalışıyor…”
Aklım…
“ Bulanık, dağınık, karmaşık… Keskin bir kurp, incecik iplerle bağlanmış hayata...”
Yol…
“Uzun, uzun, uzun… Kocaman bir boşluk, içi doldurulmayan çatlak…”
Ben…
“ Hayatın içinde minicik kalmış gibiyim… Yatağıma gömülüp uyumalı, uyumalı, uyumalıyım…”
Hayat ve ben…
“Küsüm, kırgınım, üzgünüm... Ama umudumu kaybetmedim… Umudum hayat değil, umudum kendim…”
“Bitsin, bitsin, bitsin… Tanrım, bu işkence bitsin..."
(*)Kurt Vonnegut/ Ölümden Beter Yazgılar kitabından…