- Kategori
- Eğitim
Bizim çocuklarımızı üzmeyin

Sevgili Anne ve Babalar, bu yazım sizlere.
Şimdi sizler şu sıralarda; gözünüzden sakınıp, pamuklara sardığınız değerli evlatlarınızı okula göndermek telaşındasınız. Acaba biri onu üzer mi kırar mı diye korkularınız var. Haklısınız. Ben de bir “anne” olsam böyle endişelerim olurdu.
Sizin çocuklarınız kırılacaklar, bırakın hayatta her şeyi elde edemeyeceklerini bilsinler. Onlar dünyanın kral ve kraliçeleri değiller. Düşecekler, sakın tutmayın. Hiç düşmezlerse kalkmayı nasıl öğrenecekler? Hep arkalarında olduğunuzu bildiklerinde hayata karşı durabilecekler mi? Kızacaklar, kıskanacaklar bırakın kızsınlar, kıskansınlar. Bunlar sağlıklı duygulardır. Kendilerini bir şekilde ifade etmezlerse, duygularından utanç duyarlar. Ayıplamayın!
Kıskanmak yerine özenmeye yönlendirin.Kıskanmak ”Onun var benim neden yok” duygusundan kaynaklanır.Özenmek ise;”Onun var benim de olsun.Çalışırsam başarabilirim” duygusunu tetikler.
Sizin çocuklarınız gün olur ağlarlar. Üzülmeyin! Başını yaslayabileceği bir omuz, gözyaşlarını silen bir mendil olduktan sonra, ağlamak o kadar da kötü değildir. Onlar kim mi? Biziz.
Gün olur SİZİ anlatırlar bize.
Gün olur KENDİLERİNİ.
Bu yüzden sizlere ricam BİZİM ÇOCUKLARIMIZI ÜZMEYİN!