Eleştriye kapalı olmak...!!

Bir yazı ya da yorum okumuştum aylar önce.. Sanırım buradaydı. 

‘’Ben ahlakına ve aklına güvenmediğim insana yorum yapmam ‘’ diye bir ifade kullanılmıştı. 

Nerden geldiyse aklıma, bugün bu söz üzerinde düşünmek ve düşüncelerimi de paylaşmak istedim. 

Her insanın yaşam tarzı; aldığı eğitim, kültür, terbiye, bulunduğu çevre ve inançları doğrultusunda değişiyor. 

İnsan düşünen, sorgulayan varlık. Yaratılış gereği olaylar arasında bağlantılar kurarak gözlem ve bilgiyle hakikatı idrak edebilecek donanıma sahip.. 

Ancak gelişim bilgiyle oluyor..Her yeni öğrenilen bilgiyle birlikte farklı pencereden bakmayı öğreniyoruz.. 

Farklı pencerelerden bakmayı öğrendikçe de; sadece kendi bildiğimizin doğru olmadığı gerçeğine ulaşıp, eleştirilere açık oluyoruz. 

Eleştiri neydi?  

Bir konuda; düşünce ya da bilginin (tabii konunun uzmanı isek), eksik tarafını gördüğümüz zaman tamamlamak amacıyla yargılamadan açıklamada bulunmaktı. 

Ancak bugün etrafımıza baktığımız zaman bazı insanların adeta eleştiriye, yeni fikirlere yasak koyduğunu görüyoruz. Hatta bazılarının öyle katı kuralları var ki; 10-20 yıllık arkadaşlıklar dahi tek bir eleştiriyle son bulabiliyor. 

Bu tarz insanlar, kendilerindeki eksiklikleri bilseler dahi, bırakın eleştiriye açık olmayı fikir alışverişinde dahi bulunmak istemezler.. 

Örneğin, kendi alanında uzman bir mühendis düşünelim..Kendilerine görüşmeye gelen kişi, bir başka meslektaşının daha farklı fikirleri olduğunu ifade etse; git o zaman ona yaptır işini. Burada ne işin var? diyebilir. 

Bu düşünceye, inanca sahip kişilerin; makamları, yaşları, kültürleri de eleştiri almaya engeldir. 

Sizden daha yaşlı bir kimseye; yaptığının yanlış olduğunu söyleyemezsiniz.. Söylerseniz ‘’ bu yaşta senden akıl almayacağım herhalde, ukela’’ gibi bir cevapla karşılaşabilirsiniz. 

Çünkü onun yaşı büyüktür, hayat tecrübesi vardır.. O ne diyorsa doğrudur .. 

Bu tarz insanlar, kendinden daha küçük birinin aklına ihtiyacı olmadığını düşünürler. Halbuki akıl yaşta değil baştadır.. Çok küçük yaştaki bir çocuk bile yaşça kendinden kat kat daha büyük bir insanın sahip olmadığı temiz bir akla ve ruh olgunluğuna sahip olabilir. 

Şimdi gelelim yukarıdaki sözün doğruluğuna.. 

‘’Ben ahlakına ve aklına güvenmediğim insana yorum yapmam ‘’  

Hayatımda duyduğum, en doğru sözlerden biri diyebileceğim kadar mükemmel. 

Arkadaş haklı.. Her insan eleştiriye açık olmuyor. 

Sizin vicdanınız, o insanın bile bile hata yapmasına razı olmasa da, bazen söylediğiniz tek söz yanlış anlaşabiliyor. Güzellikle söylediğiniz bir söz ‘’ ben akılsız mıyım? Senin aklına mı ihtiyacım var gibi son derece çirkin bir söz olarak size geri dönebiliyor.. 

O yüzden eleştiri yapılacak insanı çok iyi tanımak gerekiyor.. Ya da iyi tanımadığınız bir insana eleştiri yapacaksanız; duymak istemediğiniz her türlü söze de hazırlıklı olmanız gerekiyor. 

Sözün özü; 

Eleştiri; insanların hatalarını görmesi, doğruya ulaşmaları açısından çok büyük nimet ve dostluk göstergesidir..Değer vermektir. Amaç hataları, kusurları ortaya çıkarmak, yargılamak değil yol göstermektir. 

Saygı çerçevesi içinde yapılan eleştiriye kapalı olmak, sert uslüple cevap vermek; iyiliği elinin tersiyle itmektir… ki bu da hiç akıllıca bir davranış olmasa gerek.. 

Sevgi ve ışıkla.