Esmer Günler

Ne yazılar yetti, ne duygular,ne hisler,ne de yaşananlar yetti!!! Hayat bütün acımasızlığı,egoistliği,bencilliği ve itilmişliği ile devam ediyor. İnsanlar bütün acımasızlıkları,egoistleri ve bencillikleri ile bir diğerinin hislerini,yaşantısını duygularını hiçe sayarak doyumsuzluklarına ve sömürülerine devam ediyor. Gün geçtikçe vahşi, anlayışsız, bencil ve saldırgan bireyler haline dönüşüyoruz ve bu tarz bireylerden olşan yoz bir toplum haline gelmemiz de kaçınılmaz oluyor.

Bu durumda da ne yazılar yetiyor, ne hisler, ne yaşananlar ne de ifedeler. Belki araya evrensel bir dil sokmakta fayda olur. Müzik!!! Hayatın tüm hallerini en iyi anlatan şarkıları devreye sokmakta fayda olabilir zaman zaman.
Kurban olmak ne acı. Bir diğerinin terkedilmişliğinin, nefretinin,sömürüsünü kurbanı olmak ne acı. Gidene ithaf edilemeyen, gidene sarf edilemeyen sözlerin gitmek istemeyene yönlendirilimesi ve illa ki kovulması ne acı!!!!

Ayrılıkların, aldatılmışlıkların,itilmişliklerin,tercih edilmemişliklerin intikamının, ayrılmayandan, aldatmayandan, itilmeyenden, tercih edilenden alınması adaletsizlik değil de ne? Ne oluyor bizlere? Aklımız, erdemlerimiz, değerlerimiz nereye gidiyor?Hepimize düşen neden "Esmer Günler" oluyor?

Sen beni bırakıp,
Böyle gitmezdin hiç.
Yapmazdın!!!

Aylar geçti ayrılık,
Sen delisin.
Yapma yapma
Sen de mi
Aklıma sığmıyor
Sen de mi
Sen misin herşeyi,
Silmekten bahseden
Böyle gitmek var mıydı?

Demek yine bana hüsran
Bana yine hasret var!!!
Yine bana esmer günler düştü.
Eyvah

Eyvah yine bize hüsran, yine bize hasret var ve yine bize ESMER GÜNLER düştü. Oysaki bizim elimizde günlerimizi güneş ışığı ile aydınlatabilmek egolarımızdan, bencilliklerimizden ve nefretlerimizden kurtulabilirsek.