- Kategori
- Futbol
Fanatik misiniz? Peki, ama niye?
Sizlere soracağım soruyu daha önce pek çok kişiye, özellikle erkeklere sordum, mantıklı bir cevap alamadım. Sorum şu; bir insan neden bir futbol takımını tutar, fanatiği olur?
Sorumu daha da açarsam; Galatasaray, Fenerbahçe, Beşiktaş takımlarını ele alalım. Onlarca yıldır bu takımların fanatiğisiniz diyelim. Fanatiği olarak peşine düştüğünüz; kendinizi, arabanızı sarı-kırmızıya, sarı-laciverte ya da siyah-beyaza boyadığınız takımın kadrosu, yönetimi, antrenörü kaç kez değişti onca yıl içinde?
Futbol takımları siyasi partiler gibi mi algılanıyor desem, yine de işin içinden çıkamıyorum. Sözün burasında partilerle ilgili bir şey de yazmak istemiyorum aslında. Aynı partinin sempatizanları bile neredeyse uçurumlara varan görüş ayrılıkları içinde bulunabiliyorlar. Ve işin ilginç yanı, bir partiden diğerine çok da gönül rahatlığıyla geçebiliyorlar. Bugüne kadar fanatiği olduğu futbol takımını değiştirene rastlamadım.
O zaman bir futbol takımının sempatizanı olmayı, bir partinin sempatizanı olmaktan güçlü kılan ne? Yukarıda da belirttiğim gibi, oyuncusundan yöneticisine değişmiş kadrolara rağmen peşinden koşulan nedir? Renkler mi? 50 yıl önceki GS, FB, BJK ile şimdikiler arasında aynı kalan tek şey takımın renkleri ve amblemi değil midir?
Pek çok insanın söylediği klasik bir cümle vardır; Ben, Millî takımı tutuyorum! İşte bunu anlarım, kaldı ki ben de bu cümleyi kullanan biriyim. Sonuçta ortada vatanseverliğim vardır. İsterim ki ülkemin takımı kazansın maçı. Diğer ülkenin takımlarıyla yapılan karşılaşmaların tümünde aynı duyguyu yaşarım. Oynayan takım GS ise GS'li, FB ise FB'li, BJK ise BJK'li olurum. Ama bu takımlar kendi aralarında oynuyorsa kimin kazandığı beni hiç ilglendirmez. Hakeden kazansın der, geçerim.
Bu noktada aklıma komik şeyler de gelmiyor değil. Yeni bir takım kurulsa, söz gelimi adı da TT ( Tarafsızlar Takımı ) olsa. Acaba diyorum, karar değiştirip ben de TT fanatiği olur muyum? O zaman bu yazdıklarım kendime gülünç gelir mi dersiniz?
Belki de birlik, beraberlik ruhunu yaşamaya duyulan ihtiyaç fanatizmin en büyük nedenidir. Koro hâlinde bağırmak, kafileler hâlinde bir şehirden bir şehire gitmek, takımı kazanınca kaybolan oyuncağını bulmuş çocuklar gibi sevinçten ağlamak, bir hafta geçinebileceği parayı maç biletine bir an bile düşünmeden yatırabilmek gibi...
Sözümü noktalamadan önce, yıllar öncesinin sevilen Dr, Opera sanatçısı ve yazarlarından, rahmetli İhsan Ünlüer'in bir yazısında yayınladığı şiiri futbola uyarlayacağım. Belki o zaman ne demek istediğimi anlarsınız...
Allah falanca takımı batırsın!
Allah filanca takımı kurtarsın!
Allah Allah, dedi Allah,
Gel de çık şu işin içinden...
- Toplam blog
- : 261
- : 2212
- Kayıt tarihi
- : 23.07.07
1954 Antalya doğumlu ve Antalyalı'yım. Ülkemin ve özellikle bu şehrin sevdalısıyım. Sanatın pek çok ..