Farklılıkları sahiplenmek…

Ülkemizde nüfusun tamamına yakını Müslümanlardan oluşur. Fakat konuya mezhepsel açıdan yaklaşıldığında durum değişir.

Çünkü İslami inanç, kendi içinde farklı mezhepleri barındırır. Hanefilik, Şiilik (Alevilik), Malikilik, Hambelilik vs...

Bu sadece bize mahsus bir durum değildir. İslam inancının yaşandığı diğer coğrafyaların da gerçeğidir.

Mezheplerin geçmişi binlerce yıl ötesine dayanır. Ortaya çıkış nedenleri üzerine çok farklı anlatımlar vardır.

Her ne kadar bu konuda İslam camiasında tam bir mutabakat olmasa dahi, zaman unsuru bu sorunu kendince çözüme kavuşturmuştur.

Zaten bizim de konumuz mezheplerin ortaya çıkış nedenlerinden ziyade, mevcut duruma yaklaşım ve hoşgörü ile ilgilidir.

Birkaç yıl öncesine kadar, siyaset kurumu bu topraklarda yaşayan insanların mezhep ve etnik farklılıklarından beslenirdi.

Sonuçları toplumun temel taşlarını yerinden oynatmaya başlayınca, herkes bu şekilde yapılan siyasetin sakıncalı olduğunu gördü.

Kahraman Maraş, Sivas, Çorum ve Malatya illerinde yaşanan toplumsal olaylar, ortaya çıkan kötü sonuçlara örnek gösterilebilir.

Acı tecrübeler sonrası, siyasiler kısmen de olsa, bu değerler üzerinden siyaset yapmaktan vazgeçtiler.

Bu gün dahi insanımızın hassasiyetlerini anlamak için yakın geçmişin kötü tecrübelerini doğru analiz etmek gerekir.

Bulunduğumuz yerde farklılıkları dışlamak yerine, onları birer zenginlik olarak görüp, sahiplenmek zorundayız.

Yoksa “senin” diye başlayan, buna karşılık “benim” diye süren farklılıkları ileri sürerek, bir yerlere ulaşmak mümkün mü?

Dahası mezhepsel bağlamda Kılıçdaroğlu alevidir. Bunun yanında Erdoğan ve diğer bazı siyasi liderlerin de başka mensubiyetleri öne çıkabilir!

Anlayacağınız toplumlardaki aidiyet çeşitliliğini mezhepler, dinler ve etnik kimlikler bağlamında sayarak, çoğaltmak mümkün…

Bunların tamamını kucaklamak dururken, farklılıkları öne çıkararak, insanları ötekileştirmek; kime, ne fayda sağlayabilir ki?

Emekli; Öğretmen, Yönetici ..