- Kategori
- Şiir
Gönlüm razı değil bu zamansız ölümlere

siyah beyaz hüzünler...
Zamansız kayıp ettiğim sevdiklerime...
Güneş, Yeter, Özer, Serdar, Yaren, Doğukan...
Ağrıma gidiyor birikmiş düşlerin hüzünleri
Ben ayrılık istemedim ayrılık sardı yollarımı
Deli sevdalar dolaşır damarlarımda isyan tadında
Don vurdu kış düştü yaprağıma soldum açılmış bir fidanken
Mevsimler küstü bu ayrılığa güz utandı
Dağlar korktu çığlar yürüdü üzerime üzerime
Gönlüm razı değil bu zamansız ölümlere
Günler gördüm acılarla ilmik ilmik örülmüş
Verdim tomurcuğa durmuş bir sevdayı toprağa
İsyan ettim tanrıların acımasızlığına isyan ettim
Savurdum öfkemi geciken şafaklara
Gönlüm razı değil bu zamansız ölümlere
Bilirim rüzgar sevdalar taşır yüreklere
Ama gidenler nerde kaldılar özledim
Ne demeli şimdi bu yürek denen baş balasında kopan fırtınalara
Ölüm girdi aramıza naz etmesinler tanrılar utansın
Yıkılmadım yürüdüm yıllar aldı ömrümü
Bu dünya da bir yar sevdim toprak aldı
Gönlüm razı değil bu zamansız ölümlere