Güzün gülü...

Saçlarının teri henüz düşmemiş esmer tenine.

Ayaz vurmuş ama yağmur damlası da değmemiş yüzüne.

Belki acıdan, belki hasretten titrer durur yorgun yüreği.

Eskimeye yüz tutmuş kimlikler arasında kaybolmuş gençliği..

Kır ateşinin ışığı vururken gözlerine, bir türkü alazlanmış kırık gönlünde…

Sevdaları arınmış kurşuni renklerden, yalansız düşler için parlar onun gözleri..

Sebebi var olmamış hayatlar arasında ılık kalmış busesi.

Çorak topraklar üzerinde dikensiz gülleri.

Hâlâ<ı> yankılanır kulağımda yanık sesi...

Güzel cümleleri bozmuş, hayatın akışına bırakmış tüm kelimeleri.