Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

Efsane FB 1907 Baterist Metin

http://blog.milliyet.com.tr/efsanefb1907

09 Ekim '07

 
Kategori
Babalar Günü
Okunma Sayısı
2283
 

Hayalde Kalan...

Hayalde Kalan...
 

Henüz 4 -5 yaşlarındayım... İstanbul - Sarıyer - Büyükdere' de oturuyoruz... Dere mahallesinde, itfaiye ve ilkokulun karşısında kiracıyız...

Babam çok güzel yüzerdi, iyi yüzücüydü... Denize Büyükdere Maliye binasının yanındaki boşluktan girerdi... Beni de götürürdü yanında genellikle... Hala çok iyi hatırlıyorum, beni omuzlarının üzerine oturtup açılırdı... İleride demirlemiş gemilerin burnuna giderdik... Babam geminin zincirine tutunup nefeslenirken, bende başımı kaldırıp gemiye baktımmı ürkerdim... Tepemizde dağ gibi dururdu gemi... Babamla böyle denize girerdik o zamanlar.

1972 yılında Beykoz' a, kendi evimize taşındık... Hemen aşağıda deniz, yüzmeye nazır... Bir taraftan büyüyoruz, büyüdükçede yüzme öğrenme isteğim artıyor. Büyükdere ve babamla denize girdiğimiz o görüntüler, anılarımdan beni tetikliyor... Hafızama kazınmış o yaşanmışları anımsadıkça, "evet" diyorum, "yüzme öğreneceğim ve babamla gerçekten, yanyana yüzeceğim"...

Her yaz denize gidip, kendi çabalarımla yüzme öğrenmeye çalışıyorum. Önce su yüzeyinde kalmayı, sonra köpekleme stilide olsa mesafe katetmeyi öğrendim. Ardındanda kulaç atarak gerçek anlamda yüzmeye başladım.

Bütün bu gelişmelerden babamı haberdar etmiyordum. Hazır olduğumda hem sürpriz yapacaktım, hemde onunla yüzüp hayalimi gerçekleştirecektim. Yıllarca kafamda canlandırdığım hayalimdi bu benim.

Artık ben hazırdım... Peki ya babam? Maalesef bir rahatsızlıktan ötürü artık denize giremiyordu! Sonuçta açık denizde atlayıp yüzerek sürprizi yaptım... Fakat hayalim gerçekleşmedi... Babamla beraber kulaç atıp yüzme hayalim, hayalde kaldı.

Sevgili babamı 1993 yılında kaybettim... Bu tarihten beri babalar günü bende buruk geçiyor. Her babalar gününde , hediye alıp verecek bir babam olmadığı gibi asıl içimi acıtan, bu günün bana gerçekleşmeyen o hayali hatırlatmasıdır. Her babalar günü bende bu yarayı deşer ve geçer gider.

Benimki ertelemekten değil aksilikten kaldı gerçi... Eğer sizin sevdikleriniz üzerine, ertelediğiniz hayalleriniz varsa öne alın... Her şey için çok geç olmadan... Saygılarımla...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

İçinde babana olan duygularını satırlara döküşün tarifi imkansız bir hüzün kapladı bende... Acını yaşıyorum ve yürekten anlıyorum bende babamı 2 yıl oldu kaybedeli ama acısı hiç dinmedi eskiden hüzün düm şimdi boynu bükük hüzün oldum...yaşam eskisi gibi lezzet vermiyor herşeyde onun varlığını arıyorsun ve bir rüya olduğunu düşleyip rüyadan uyanıcağını ve herşeyin kaldığımız yerden devam edeceğini sanıyorsun ama hepsi gerçek ölüm gerçek tıpkı yaşam gibi...ve yaşayan her canlı gibi ölümü tadıcaz gideceğimiz yer belli aşık veysel in söylediği gibi kara toprakla buluşacağız... seni karartmak istemedim ama yazınla içimdeki acı tazelendi...diğer yazılarını da okuyacağım ellerin dert görmesin... suskun...

siyahh 
 22.01.2008 16:40
Cevap :
Hanımefendi, öncelikle hoşgeldiniz diyor ve başsağlığı diliyorum... Son derece naçizane duygularla bezenmiş, çok kıymetli satırlar içeren değerli bir yorum... Ve bu naçizane yorumun sahibi size sonsuz teşekkürler ediyor, saygılarımı sunuyorum... Eksik olmayınız, sevgilerimle...  22.01.2008 17:58
 

Ben de rahmetliyle yüzme yarışı yapar dururdum. Beni hep geçerdi. Sadece bir karış farkla... Hep aynı karış farkıyla. Nur içinde yatsın babalarımız...

Ayse Gulay Hakyemez 
 11.10.2007 12:54
Cevap :
Tabiki anılarda hep ayrı bir yerleri var babaların değil mi? Amiiinn Ayşe, teşekkürler, sevgiler...  11.10.2007 17:17
 

Gerçek babalar, sahte babalar, inat, aksi, dediğim dedik, astığım astık, kestiğim kestik babalar. Hoş görülü, yufka yürekli babalar. Çoluğu çocuğu için çırpınan yok diyemeyen babalar. Senden bi mok olmaz diyen babalar! Kazandığını içkiye kumara veren babalar, Anneyi çocuklarının önünde döven, kolundan tutup sokağa atan babalar! Çocuklarının geleceği için çırpınan onlara gelecek hazırlayan babalar. Çocukları sokakta yatarken âlem yapan babalar. Çocuklarına sahip çıkanlara kafa tutan babalar! Baba olmanın anlamını bilmeyen teresler, beş dakikalık babalar! Şam babaları, iskele babaları, tırabzan babaları, Ne mutlu eli öpülecek babalara sahip olan çocuklara! Ne mutlu öldükten sonra yâd edilen Babalara. Sevgili dostum gerçekte olmasa da sen onunla çok omuz omuza yüzmüşsündür eminim! Ya babasını hiç tanımayan kardeşlerimiz ne yapsın? Anılarımız kimi zaman bizi ayakta tutan tek sermayemizdir, onu kaybettiğimiz gün kaybettiklerimize kavuşacağımız gündür selamlar.

M.Talip Girgin 
 10.10.2007 10:48
Cevap :
Blog yazmışsın usta yaw :) Teşekkürler, eksik olma, sevgiler...  10.10.2007 17:30
 

Haklısın bu hayatta hiçbir güzel şey ötelenmemeli... Selamlar..

murat ertaş 
 10.10.2007 8:49
Cevap :
Sağolasın kardeşim... Keyfe keder bekletilenler öne çekilmeli teker teker... Teşekkürler, sevgiler...  10.10.2007 17:26
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 1907
Toplam yorum
: 4304
Toplam mesaj
: 437
Ort. okunma sayısı
: 3718
Kayıt tarihi
: 28.07.07
 
 

03 Şubat 1967 İstanbul doğumlu, romantik bir müzisyenim işte... Müzik, bateri, spor, Fenerbahçe, ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster