- Kategori
- Deneme
Hayat; sararmış yapraklardan yapılan kağıt gemilerdir….

http://tr.wikipedia.org/
Anılarımın ucu yanmış, sararmış yapraklarından kâğıt gemiler yapıp, suyun üzerinde uzaklaşmalarını izlemeyi ve onlarla hiç akla gelmedik yerlerde tesadüf etmeyi severim…
Bunu yapabilmek için hayallerimin en kuytu, en bilinmedik, en ıssız tahta iskelesini seçerim.
Gökyüzü ille de gri olacak…
Yağmur mutlaka yağacak…
Tatlı kör bir meltem elleriyle yüzümü yoklayacak…
Sazlıklar ardımdan fısıldayacak…
Veda etmek her zamanki gibi zor gelecek ama mutlaka ayrılmak gerekecek…
Canım yanacak, gemiyi suya bırakırken ellerim titreyecek, içim acıyacak şarkıdaki gibi “<ı>Hatta belki ağlayacağımı>!”
Gözyaşlarım suya değdiğinde nilüfer çiçeklerine dönüşecek…
Ben gittikten sonra soluklanmak için yaşlı ak bir balıkçıl konacak iskeleye, nilüferleri görecek… “ Yahu ne çok ağlamışlar burada” diyecek…
“Kâğıt gemilere tesadüf etmeyi severim” dedim ya!
Yalan…
<ı>Kendi ellerimle gönderdiğim kâğıt gemilere rastladığım olmadı şimdiye kadar…ı>
Ne giden döndü…
Dönen olduysa da kısmet işte, tahta iskelede ben yoktum…