- Kategori
- İlişkiler
Her insan, kendi romanının kahramanıdır ne de olsa.
En tanıdık sözlerimizden biridir şu: " Hayatımı yazsam, roman olur! "
Aslında gerçekten de böyledir bu. Her insan, yaşamıyla kendi hikayesini yazar; ama uzun, ama kısa.
Kimi, yaşama nasıl başlarsa, öyle getirir hayatının sonunu. Kimi, baştan sonra hareket, yaşadığı sürece aksiyon bağımlısıdır çünkü. Kimi, dalgacı Mahmut gibi, her şeyini makaraya sarar hayatın... Kimi, en gülmesi gereken yerde bile kasım kasım kasılır. Ciddi adam pozları satmak, asık suratlı bir ciddiyet maskesi takmak; nefes alıp verdiği sürece bırakmaz bazısının peşini. Ne yazık!
Kimi ideallerinin peşinden koşar. Kimi yanlız paraya tapar. Kimi aşkı sayıklar durur. Kimi " Ben aşka inanmıyorum. " türküsünü çığırır; kaşını gözünü oynata oynata!
Kimi, pavyonlarda göbek atıp, bel kıvırırken, ekmek davasına dansözlük mesleğini icra edip; kimi kıvırmaya, çalkalamaya öylesine alışmıştır ki, eli dursa ayağı oynar, kaşlarını tutsan, gözleri fel fecir okur haspamın!
Ama öyle ama böyle. Her insan, kendi romanının kahramanıdır ne de olsa.
Kimi, yaptıklarıyla çağlar boyu okutur romanını. Kimi, yaşarken ölmüştür daha. " Ne yazıyor kitabında? " diye komaz kimseleri merakta!
Kimi; sakin, telaşsız, kendi halinde yaşar hayatını. " Bir lokma, bir hırka " ile yetinen tekke dervişleri gibi. Kimi şan, şöhret, saltanat diye inler; sanki hiç ölmeyecekmiş gibi!
Kimi, bitmeyen bir telaş içindedir; tüm dünyanın derdini çözecek sanki! Kimnin, dünya yansa umuru değildir! Kendini bile umursamaz kimi.
Kimi diyetlerle, perhizlerle, sabah ve akşam koşularıyla yer bitirir ömrcüğünü! Kimi, ne diyet takar, ne perhiz sallar! Bir ipi bir de kuşağı vardır onun! Gerisine Allah Kerim!
Ne demiştik yazının başlığında? Dur, dur; ben söylerim; sen yorulma! Çok konuşmayı sevmezsin ya!
Her insan, kendi romanının kahramanıdır ne de olsa. Aynen öyle! Her insan, yaşamıyla kendi hikayesini yazar; ama uzun, ama kısa.
Hadi yaz bakalım sen de kendi romanını. İçinde biraz aşk, biraz nefret; biraz gam, biraz da neşe olsun. Kimi zaman gök gürlemeleri gibi boşalsın gözyaşların; kimi zaman da sevincinden arşı alaya değmeli; başınla bedenin... Tıpkı senden önceki ve sonraki bütün insanlar gibi...
Not: Yazıda kullanılan görsel internetten alınmıştır.
- Toplam blog
- : 1349
- : 1777
- Kayıt tarihi
- : 30.01.11
İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler veTanıtım, A.Ö.F. Adalet Yüksek Meslek ..