- Kategori
- Deneme
Hüzünlerdeyim yine... Hüzün,hüzün, KAHROLASI HÜZÜN...
Her sonbaharda böyle olurum ben… Hüzünler dökülür yüreğimden… Son günlerde yağan yağmurlardan mıdır yoksa içimi yakıp kavuran özlemden midir bilinmez hüzünle yatıp hüzünle kalkıyorum. İçimde sürekli dönen bir fon müziği eşliğinde derin derin bakıyorum etrafıma. Kah bir çocuğa takılıyor gözüm, masumiyetine içleniyorum kah bir ninenin hüzünlü bakışlarında buluyorum kendimi. Sonsuz bir merhamet dalgası içinde herkese iyilik yapmak istiyorum. Ve kucaklamak şefkate ihtiyacı olan herkesi.
Sonbahar yapraklarını dökerken ağaçların, hüzün döküyor benden de… Yağmura karışıp akmak istiyorum, yağmura bulanıp aklanmak… Ve ıslanışımız geliyor aklıma, yağmurda dinlediğimiz şarkılar… Hüzün oluyor bende anılar, bu ayrılık ağırıma gidiyor.
İstanbul grileşiyor, hüzün rengine dönüyor ve soluyor çiçekler … Gönlümde kalan karanfilleri suluyorum gözyaşlarıyla, sokaklara atıyorum kendimi… Kalabalık, mağazalar, ışıklar, renkler… hiçbir şey avutmuyor gönlümü güzel bir şiirden başka…
<ı>Dolaşıyorum gelişigüzel
ayağımın altında dallar eziliyor
hüzün kırılıyor yalnızca
hüzün alıp hüzün satıyorum
kazancım hüzün
kaybım da
gül uzatıyor küçük bir kız :
“al bunlar en güzelleri
adları hüzün çiçeği
hüzün kokarlar aynen hüzünlü gönlün gibi...”
Ağaç olsam hüzün dökülüyor yapraklarımdan
yağmura koşsam hüzün boşanıyor üstüme
bıraksam kendimi kaçsam oradan
yok olası hüzün koşuyor ardımdan!
- Toplam blog
- : 70
- : 863
- Kayıt tarihi
- : 18.01.08
Eğitimci, yazar... Denizin Üvey Kızı ve Hayalbaz şiir kitaplarının şairi... Bilgisayar öğretm..