- Kategori
- Deneme
İlk'im
Kelimeleri seçmekte zorlandığım anlardan birisindeyim. Çünkü ilkler her zaman benim için önemli ve bol stresli olmuştur. Bunun nedeni o anları kusursuz yaşamak istememden kaynaklanıyor. Ama sanıyorum ki bu sadece bana özel bir durum değil. Benim gibi düşünen daha pek çok insan vardır. Bu durumun mükemmeliyetçilikle alakası yoktur. İlklerin bir daha tekrarlanmayacak olduğunu bilmek ve o anları sonuna kadar keyifle yaşamak içindir bu düşünce. Tabi birde her zaman Son olmalarıdır. O anda ilktir bir daha ki seferi İLK'lik dışında bir kavram olacaktır.Bu korku kusursuz olmasını dilemek için yeterlidir. Benim de ilk'im bu yazının sonunda bitecek ama hemen bitirmeye niyetim yok...
İLK'ler mevzusundan biraz daha bahsetmek istiyorum müsadenizle...
Herkesin bir çok ilk'i olmuştur ve bunlar hep unutlmaz diye nitelendirilir. Bu herkesin bildiği bir klişedir. Evet ilkler unutulmaz. İlk aşk, ilk öpücük , ilk gittiğiniz film... Sırf ilk üzerine "ilk görüşte aşk " bile denmiştir.
Peki ya hatırlamak istemediğimiz ilkler
İlk terk ediş, ilk terkediliş, ilk SON... Kimse bunlardan bahsetmek istemez. Nedeni söyledğim gibi hatırlanmak istenmemeleridir. Bu ilkler hatırlandıklarında kiminin yüzünde bir kızarıklık kiminin yanağından süzülen bir damla gözyaşıdır. Onlar için bunlar bir ilk değil bir sondurlar. Hem de acı bir son. Ama bunlar sonun başlangıcı yani yine bir İLK'tir. Sadece diğer ilkler gibi iyi değil, kötü sözlerle anılırlar...
Böyle anılmaları ilkliklerinden bir şey kaybettirir mi? Hiç sanmıyorum. Aksine bence asıl ilkler onlardır. Hayatı öğreten, büyük kararlar aldıran, insanı kendine getiren anlardır. Evet büyük acılar yaşatır ancak en iyi öğretmeninde acı olduğunu unutmamak gerekir.
Bence "kötü" diye adlandırdığınız ilkerin kulaklarını çınlatmayı ya da onları tozlu bir rafa kaldırıp kendinize de ceza niyetine gülümsemeyi yasaklamayı bırakın ve yeni yepyeni başlangıçlar yapın. Bu başlangıçta da tökezlerim diye korkucağınıza ya güzel bir başlangıcı kaçırıyorsam diye korkun. Çünkü siz zaten takılıp düşseniz bile ayağa kalkmasını çok iyi öğrendiniz. Sırada güzel başlangıçlar var...
Umarım hayat karşınıza iyi başlangıçlar ve unutmak istemeyeceğiniz İLK'ler çıkarır.. :)
İLK'ler mevzusundan biraz daha bahsetmek istiyorum müsadenizle...
Herkesin bir çok ilk'i olmuştur ve bunlar hep unutlmaz diye nitelendirilir. Bu herkesin bildiği bir klişedir. Evet ilkler unutulmaz. İlk aşk, ilk öpücük , ilk gittiğiniz film... Sırf ilk üzerine "ilk görüşte aşk " bile denmiştir.
Peki ya hatırlamak istemediğimiz ilkler
İlk terk ediş, ilk terkediliş, ilk SON... Kimse bunlardan bahsetmek istemez. Nedeni söyledğim gibi hatırlanmak istenmemeleridir. Bu ilkler hatırlandıklarında kiminin yüzünde bir kızarıklık kiminin yanağından süzülen bir damla gözyaşıdır. Onlar için bunlar bir ilk değil bir sondurlar. Hem de acı bir son. Ama bunlar sonun başlangıcı yani yine bir İLK'tir. Sadece diğer ilkler gibi iyi değil, kötü sözlerle anılırlar...
Böyle anılmaları ilkliklerinden bir şey kaybettirir mi? Hiç sanmıyorum. Aksine bence asıl ilkler onlardır. Hayatı öğreten, büyük kararlar aldıran, insanı kendine getiren anlardır. Evet büyük acılar yaşatır ancak en iyi öğretmeninde acı olduğunu unutmamak gerekir.
Bence "kötü" diye adlandırdığınız ilkerin kulaklarını çınlatmayı ya da onları tozlu bir rafa kaldırıp kendinize de ceza niyetine gülümsemeyi yasaklamayı bırakın ve yeni yepyeni başlangıçlar yapın. Bu başlangıçta da tökezlerim diye korkucağınıza ya güzel bir başlangıcı kaçırıyorsam diye korkun. Çünkü siz zaten takılıp düşseniz bile ayağa kalkmasını çok iyi öğrendiniz. Sırada güzel başlangıçlar var...
Umarım hayat karşınıza iyi başlangıçlar ve unutmak istemeyeceğiniz İLK'ler çıkarır.. :)
- Toplam blog
- : 3
- : 676
- Kayıt tarihi
- : 02.12.10
8 eylül 1992 İstanbul doğumluyum. Liseyi Anibal Anadolu Lisesinde okudum. Şu anda da Marmara Ünivers..