Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Kasım '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
922
 

İnce bir çizgideyim

İnce bir çizgideyim
 

Yüreğim ağlıyor, ruhum ağlıyor biliyorum incecik bir cizgideyim bir adım atsam önüm dipsiz bir uçurum hemde ne uçurum, öldürmeyen belkide ömür boyu acılar içinde süründürecek bir uçurum.

Durmak zorundayım biliyorum…!!! Durmalıyım evet durmalyım….

Peki ya geri dönsem, ne var gerilerde beni bekleyen..

Yüreğinin gülüşünü kahkahalara yansıtan beni, varmı tanıyan artık…. Kaldımı o benden bir yerlerde kıyıda köşede bulacakmıyım.

Bulacakmıyım, bebek saflığında dağıttığım sevgi kırıntılarımı.

Bir şarkıda, bir türküde, dost meclislerinde şen şakarak gülüp oynayabilecekmiyim yeniden.

Bir zamanlar Şelaler gibi akan yenilenen ruhumu, huzura kavuşturabilecekmiyim dingin dipsiz mavi okyanuslarda.

Havada uçan kuşun, yavrusuna gagasında taşıdığı yiyeceğici, börtü böceğin ucuşlarını yeniden fark edebilecekmiyim..

Bir gün önce tomurcuk gülün, sabahın seheri ile nasıl açtığını görebilecekmi gözlerim.

Mutfağımın camında duran epeydir habersiz olduğum açelyamın, nasıl yaprak döktüğünü nasıl birden coşkuyla çiceklerini yüzüme savurucasına mısır patlağı gibi açtığını izleyebilecekmiyim.

Ben, beni bulabilecekmiyim yeniden.

Hüzünlü şarkılar durağından vazgeçip, bir aşk bir umut şarkısı ile yeşerecekmi yüreğim apansızca…

Bir Anadolu türküsüne eşlik ederek, şıkırdıyacakmı parmaklarım.

Hüzünlü yağmur bulutlarına gülümseyerek bakıp, çisil çisil yağacak yağmurun toprağa kavuşan kokusunu hissedebilecekmiyim yeniden..

Esen rüzgarlarla- meltemlerle gelen dağ kokularını, çam kokularını çekecekmiyim içime derinden….

Yolda yürürken çakıl taşlarını fark edip, Ayak ucumla aymazca vuracakmıyım, gençlik yıllarımın hoyratlığı ile.

Kimsesiz bir cocuğun bakışında yakalayacakmıyım, içimdeki kendi kimsesizliğimi..

Çocuğunu tüm şefkati ve sevgisiyle bağrına basan bir annenin, bitimsiz çağlayan duygularına kavuşacakmıyım yeniden…

Elele umutla dolaşan aşıklarda bulacakmıyım, beni çoktan terk eden zerre, zerre umutlarımı.

Sonbaharın sisli bir sabahında yeniden ben bana “Merhaba” diyebilecekmiyim

Kış mevsiminde yaşayacağim fırtına ve boranlara inat

Ruhumun derinliklerinde kalan cumhuriyet çiçeklerine sarılarak

Ben, gerçek beni bulmanın sarhoşluğu ile

Dilimde Sezenin şarkısı” ikinci bahar yaşıyor ömrüm”

Diyebilecekmiyim.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Belkı ask acısı ceken bırı,belkı terkedılen,ya da hasta ölümü bekleyen bırı ,yaslı olupta genclııgnı ozleyen bırını anlatıyor yazınız.Kım okursa okusun kendıne bıseyler bulur, herseyı barındırmıssınız yazınızda.Belkı karamsar ama hepımızın yasadıgı ve hıssettıgı seyler bunlar ne kadar kacsakta onlar bızımle.DAHA AYDINLIK YAZILARA :))

meryem çelik 
 23.11.2007 16:31
Cevap :
Sevinçler olduğu kadar hüzünlerde insanı insan yapan duygularımızdır. ÖZLEM se her bir duygumuzun bir parçasıdır değilmi. konuyu çok güzel yakalamışsınız sevgili Meryem. Teşekkürler güzel yorumun için.. sevgiyle kal.  23.11.2007 16:55
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 20
Toplam yorum
: 23
Toplam mesaj
: 15
Ort. okunma sayısı
: 906
Kayıt tarihi
: 19.07.07
 
 

1963 doğumlu, Anadolu Üniv. İşletme Fakültesi mezunuyum. Kamuda orta düzey yönetici olarak çalışı..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster