- Kategori
- İnançlar
İnsan, sevgi, akıl, şeytan
İ.Ö. 2000 yıllarında Kalde`nin Ur kentinde yaşayan putçu Terah'ın oğlu İbrahim bir gün, babasının yaptığı bütün putları kırmış ve ve suçu da putlardan birinin üstüne atmış.Babası, cansız olan putların bu işi yapamayacaklarini söyleyerek İbrahim'i azarlamaya kalkınca da, "Bu kadarcık bir şeyi becereklerine bile inanmadığın bu cansızlara neden tapıyorsun, Tanrı'ya tap" demiş. İşte, Kuran'da, peygamberimizin de birkaç ayette söylediği gibi, ilk inanan müslümanlardan biri olan İbrahim, bu Hz. İbrahimdir. (Bakara süresi, ayet 131)
Hz.İbrahim, tüm tanrıları (putları) öldürüp, "insan Tanrı'yı (akıl) yaratınca, (Bakara süresi 44: .. öz benliklerinizi unutuyor musunuz?...hâlâ aklınızı kullanmayacak mısınız?) ve hepmizin bildiği; "Ben insana, şah damarından daha yakınım" ayeti..)
Bundan sonra tüm savaşların ve kötülüklerin sona ereceği sanıldı. Çünkü, toplumda ortak olan bir şey bulunmuştu. "akıl". Ve o akıl, insanlara doğru yolu gösterecekti. Çünkü, aklın yolu birdi.(tüm insanlığı birliğe çağırma fikri). Fakat, öyle olmadı. Savaşlar ve kötülükler hâlâ son hızla 'aynı yolda' devam ediyor. Çünkü akılda, "cesaret" i unutmuşlardı. Şimdi, tüm geçmişi öldürebilecek cesaretli bir `birey`değil; cesaretli bir toplumun gelmesi bekleniyor.
***
- Yaratma eylemi, insanın doğadan aldığı izlenimlerin birikimiyle oluşan yeteneklerin bir başarısıdır. Birikimsiz bir 'yaratma' eylemi düşünülemez.
- 'Yaratma'nın ilk aşaması, insanın kendini bilmesidir.
- Yaratmak için, önceden onu (yaratılanı) yaşamak gerekir.
- Yaratma eyleminin özlü bir ilkesi vardır; bir bakıma yaratmanın çarpan yüreği, ışıyan gözüdür: "SEVGİ" derler adına.
İnsanın, başkasını kendisinde bulmasıdır SEVGİ. Özünde bilme, anlama, başkalarını yürekten tanıma vardır...
Sevgi insanı, bilmeye, öğrenmeye iterken ilgi alanını genişletmekle kalmaz, çevresiyle bağlantı kurmayı, evrenle bütünleşmeyi de sağlar. İnsan sevdikçe açılır, açıldıkça sever. Sevgi olmayan yerde içe kapanma, çevreden kopma olduğundan, tükenmeyi hızlandıran, bağımlı olmaya götüren bir "iç baskı" vardır. Topraktan besinini aldıkça, özsuyu içtikçe gelişen bitki gibi, insan da sevdikçe, başkalarıyla bütünleşerek büyür...
"Yabancılaşmanın bütün türleri sevgi yokluğundan türer. Sevgi, bir anlamda yaşama ilkesidir de"
AKIL-ŞEYTAN
O insan,
Kâh güler, kâh ağlar
Her ikisi de elinde.
O akıl,
Her şeyden uzak
Yalnız mutluluk peşinde.
O güzel,
Kâh girer, kâh çıkar
Gönüllerden.
O şeytan,
Her şeyden uzak
Yalnız kötülük peşinde.
Alaettin Morgül - 21.01.2012- 00:05