- Kategori
- Gündelik Yaşam
Karabasan
Göz kapaklarımdan tutuyor eskiye dair hüzünler… “Uykuya hasret kalacaksın” diyor içses… “ Hadi canım sende” diyorum… “Ben olmazsam, sende olmazsın…” Deli gibi bir çığlık yükseliyor sonra… Tüm organlarımı derinden sarsan… Kan akışını coşkun bir dere misali hızlandıran… Ciğerlerim birbirine çarpıyor, nefes almakta güçlük çekiyorum. Gözlerim büyüyor, rengim atıyor… Kendimden korkuyorum…
Karşı konulmaz bir istilaya dönüşüyor sonrasında… Saçlarımdan sıkıca tutuyor, ellerimin hiçbir hükmü kalmıyor. Karanlığın içinden kalbime akan bir hüzün oluyor hayat… Yanı yönü belli olmayan bir yolum artık… Devamını çizersem varım, çizemezsen derin bir uçurum olurum… Hoş hayat kime yol olmayı kısmet etmiş ki?
Aklımın odalarına doluyor hayat… İnce ince işliyor hüznü… Son bir çırpınışla kapatıyorum kapıları… Karabasan bu. Uyandığında geçecek…
Fotoğraf: Recep GÜLEÇ / http://www.recepgulec.com/images/191b.jpg
- Toplam blog
- : 194
- : 1525
- Kayıt tarihi
- : 04.08.06
1981 yılında aslında istenmiyor olsam da geç alınan karardan dolayı hayattayım:)) Haritacıyım ve işi..