- Kategori
- Gündelik Yaşam
Karadeniz taka’sı/ Karadeniz’im ben!

Yeşilliğim ben de… Mavi ben de…
Bir yanım mavi, bir yanım yeşilin cümbüşü… Baharım ben tüm mevsimlerin şahıyım… İlk aşkların başladığı tılsımım ben… İlk suyu ben veririm ağacın dalına… çimen salarım her yana. Yeşilim koşar, denizi çeviririm kollarımla… Taşlarında yosun bağlar, derelerinde amansız çağlar… Ağaçlarında büyürüm…
Karadenizim ben…
Dut ağacıyım , kirazım, eriğim ben baharın müjdesi… Bir demet yasemenim, bir dal kırmızı gül… Pembeyim, beyazım…
Fındığım, çayım, derelerde balığım ben; alabalık, dere balığıyım…
Kırlarda mor menekşeyim, papatyayım, sarısından, beyazından.
Yaylalarım kar, tepelerim duman…
Her yanım yeşil; her yanım bereket…
Hangisini istersen onu al!
Ne yapay, ne silikonum...
Doğalım ben! natureldir rengim.
Bir yanım aşk... Bir yanım ayırlık...
Bir yanım uçurum... Bir yanım sevda...
Şifayım ben; ısırganım, taflanım, kaldiriğim, tikenin ucunda lezzetim. Çayırda çimen, akasyada çiçeğim...
Söyle, hangi yeşil? istersen onunla sarayım…
Maviyim enginlerde… Kâh dingin, kâh fırtınalı…
Hıdırellezim ben, mayıs yedisiyim… Bir yanım dilek, bir yanım murad…
Yağmurum bir anda… Seller sulara katarımda varırım denizime…
Şimşeğim, yıldırımım, fırtınayım göklerde..
Yazın müjdesiyim.
Karadenizim ben yeşilim-maviyim.
Bir avuç rüyayım, hayallerden bir demetim...
Türküyüm dereler de… Nağmeyim dillerde…