Karanlık

Kocaman bir boşluk, içi sen dolu. Neyi yaşadıysan orada, burnunun ucunu göremesen de orada. Mesafesi sana kalmış nereye istersen oraya koy.

Kapat gözlerini, dilersen bir yürek vuruşu mesafede ya da sonsuzca sürecek bir yolculuğun ötesinde.

Gir içine, zamansızlık sarhoşluğudur bunun adı; geçmişin geleceğinde, geleceğin geçmişe çıkar.

Işık yok arama, yutmuş bütün ışığı karanlık her şeyi içine hapsetmiş. Bırak kendini kollarına, bütünün içinde soru ve yaşadıklarında cevap.

Orada bilgelik. Soru sormak yok ama bilmek için; dinlemek var sessizliği ve susmak.

Sınırlarını sen belirlersin. Acının rehberliğinde özlemin ateşi, nakşeder sonsuzluk perdesine aşkın yüceliğini. Yanıp kül olmak özgürleşerek ya da …

Her şeye dairdir o ve bu yüzden boştur. Korkuyu koyarsın irkilerek ve ürkerek, kılavuz olur sana gülerek ve eğlenerek.

Kapat gözlerini ben bir soluk ötede. Işık gerekmez yoluna, yutmuş soğurmuş her şeyi. Ferah olsun yüreğin dosttur karanlık benliğine.