Kendimi koydum birinci kadının yerine... Büyü bozuluverdi

Bir adam iki kadın üçlemesinin birinci kadını.
Yaşamını bir adamla birleştirmeye yürekten karar vermiş, bu yolda birlikte yaşlanmaya yemin etmiş olan bu kadın, her ne kadar toplumun onayını almış olan tarafsa da, öyküsü çıkmazlarla dolu olandır.

İlk zamanlar bir şeylerin yolunda olmadığını farkeder, arasıra yolundan çıktığı olmuştur ilişkinin ama bu seferki başkadır. İlk yaptığı hatayı kendinde aramaktır. 'Böyle dedim diye, şunu yapmadım diye' didinir düzeltmeye...Oysa ortadaki bambaşka bir şeydir. Düzeltme çabaları, boşadır. Düzeltiyim derken daha da zorlaştırır durumu, en azından o öyle hisseder. İlişkide koyduğu dokunulmazları kaldırır, ödün saydıklarını bir bir yıkar...Ama nafile! Bir uzaklık ki yanı başında aşılmaz. Sonra birden aklıyla yüreği çatışmaya başlar. Yüreğinin gözü kapalı tarafı, beyninin paranoyak tavırlarını hırpalar durur. Ama gün olur, en olmadık yerden, en olmadık ağızdan sevimsiz gerçeği öğrenir...

O ne kırık one paramparça bir andır ki, kadınlık gururu, annelik görevleri, toplum karşısında düşülen sevimsiz durum, yuvayı yapan dişi kuş sorumluluğu, içinde büyütüp günlük yaşamına yerleştirdiği sevgi, hepsi birbirine girer...
Ve tabii, öfke kaçınılmazdır. Verilen ödünlerin, yapılan fedakarlıkların bir kalemde silinişinin öfkesi...Erkeğine duyulan öfke, o 'şıllık'a' duyulan ile birleşince, önüne geçilmez bir duygu seli olur.

Kafasındaki özbenlik sorgulaması: Ben kimim? Yuvayı yapan serçe miyim? Gururundan ödün vermeyen kartal mı?
Verilen sözün peşinden koşmak mı , savaşmak mı gerektir? Yoksa dönüp gitmek mi?

Diyelim, içindeki serçeyi dinledi.
Herşey eskisi gibi olacak mıdır? Yoksa kopmuş bitmiş midir birşeyler içinde? Affetmek o kadar kolay mıdır?...Onca kırık dökük...nasıl tamir olunur?

Diyelim kartal oldu, döndü gitti. Çocuklar, yılların paylaşımı, 'aslında onun prensesi bendim' Vazgeçmek yakışır mı? ...Hiç hesapta yokken dönüp gitmek, yolun ortasında çırılçıplak kalmak gibi bir şey...

Bir erkek iki kadın üçlemesinin ayrılıp birleşen yollarında, toplumsal destek arkasında, güçlü görünen olsa da en çok çıkmazı olan birinci kadındır bence.
Çünkü büyüsü bozulmuş bir ilişkide görevleri, beklentileri ve gururu arasında hiç planlamadığı bir karmaşayı yaşamak zorunda olan, birinci kadının ta kendisidir.


Not: İkinci kadın için bkz. 'kendimi koydum ikinci kadının yerine...pek hüzünlü geldi'
http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=31850