- Kategori
- Şiir
Kurtlarını dökmeden...

En çok kurtlar kuzu sever. Ama insanlar pişirip de yer!
Kurtluk kursu açılmış.
Milli eğitim kapısında.
Kurtluk kursu açılmış.
Özel eğitim kurumunda.
Kurtluk kursu bitmiş sonrasında.
Parti yapmış bütün kuzular.
Mezun olunca kurtluktan.
Yer aramışlar kutlamaya...
Kurtluklarını.
Bulmuşlar kutlama yerini.
Bir mesire yerine varmışlar.
Kapısında küçük bir tabela.
Yazıyor tabelada "kuzu çevirme"
Hemen altında "Kendin pişir kendin ye" ...
Kütük masalar....
Yayılmışlar, birer ikişer.
Hepsi çekmiş kafaları.
Kurtlarını dökmüş.
Kalmış kuzulukları.
Sonra gören olmamış.
Son görüldükleri yer: "kuzu çevirme".
Bir de nefis bir koku sarmış ortalığı.
29 | Mart | 2009 - PAZAR