- Kategori
- Gündelik Yaşam
Laikliğin ve Cumhuriyetin Şehri
1980 darbesi öncesi, Anadolu'nun bir şehrinden, yatılı okuduğum lise bitince daha önce ağabeyimin Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde okuduğu ve ailemin benden önce geldiği Ankara'ya geldim.
Ankara'yı ilkokuldan beri kafamda o kadar büyütmüştüm ki; otobüsten inip eve gelene kadar şaşkınlığımı anlatamam. Daha sonra arkadaşlarıma mektup yazmıştım: ''Ankara bu muymuş?'' diyerek. Sonraki yıllarda Ankara benim için o kadar vazgeçilmez oldu ki; başka hiçbir şehirde yaşamak istemem.
Birkaç gün önce Devlet Tiyatrosu'nda bir oyun seyretmeye gitmiştim. Tiyatroda; sanki ''tiyatro seyircisi'' değil, başka bir yere gelmiş hissi yaşadım insanları görünce. Zaten bu duyguyu epeydir hissediyordum, ama o gün bir sürü türbanlı hanım ne yapacağını bilmez halde nereye oturacağını bile bilmeden dolaşıp duruyor. Hatta bileti arka sırada olduğu halde öne gelip 'ben burda oturmak istiyorum'' bile diyen oldu! Bir tanesi de yanıma oturdu.
Küçümsemek için değil, insanlık için değil, insanları bu hallere sokan siyasiler için içimden geçenleri söylemek istemem. İşte o gün, "benim Ankara'm bu değil" dedim.
Geldiğim ilk gün geldi aklıma; hayalimdeki Ankara değil derken ne kadar haksızlık etmişim, şimdi nerede o Ankara diyorum. Bunun için de elimden gelen savaşımı vermeye çalışıyorum; Laikliğin ve cumhuriyetin temelinin atıldığı bu şehir için...
Saygılarımla,
- Toplam blog
- : 3
- : 266
- Kayıt tarihi
- : 08.05.07
1963 Hafik (Sivas) doğumluyum. Emekliyim. SCA Müzik Vakfı'nda koristlik yapıyorum. Yaşar Çallı resim..