- Kategori
- Öykü
Madagaskar doğumlu Sevinç

süt mavisi
Kuşları kedileri seyrediyorum, dalmışım , baktım Sevinç geçiyor kapımın önünden, mahalleye yeni taşındı, ayaküstü iki lafın belini kırdık. Madagaskar doğumluymuş, bir de bir zamanlar bir latinle evliymiş, ikiz çocukları olmuş, çocukların nerede diye sormadım tabi. Alımlı kadın şu Sevinç, mahallede de yeni, hani hepimiz az biraz merak içindeyiz. Evde resim yapıyormuş bildiğim kadarı ile, ellerine baktım, gözlerine baktım, saçtığı ışığa baktım, kesin iyi resim yapıyordur bu Sevinç. Evinin pencerelerine süt mavisi uçucu perdeler asmış tam sanatçı işi, bizim bu küçük ama büyüme sancıları içinde kıvranan turistik kasabamıza çok değişik insanlar gelirler bazen de kısa süre sonra giderler. Biz kasabanın demirbaşları çeşitli yorumlarda bulunuruz, hatta çok ayıp ama bu insanlar için süre koyar iddalara gireriz.
Ben geldiğimde bana da yapmışlar meğerse... Sevinçle ilgili henüz bir iddiaya girmedik, yeni gelenlerle eskisi kadar da ilgilenmediğimizi farkettim. Yoksa gerçekten de şehirleşiyor muyuz? diye bir korkuya kapıldım yarından tezi yok birileriyle iddiaya girmem lazım. Neyse efem Sevinç dudaklarından başlayıp gözlerinden hızla fışkıran, sanki bütün dünyaya yayılacakmış hissi veren Kocaman gülümsemesiyle bana veda etti. Arkasından bakarken içimden "tanrım ne sevinçler yaratıyorsun " diye geçirdim.