- Kategori
- Aşk - Evlilik
Merhaba
Merhaba diye başladım tüm yüreği sevgi dolu ve bir o kadar da yaşanmış hüzünlerle dolu yurdum insanlarına.
İlk yazımda nelerden söz edeceğimi düşünmeme pek gerek duymadım zira, günlük hayatın tüm iyi ve kötü getirilerine rağmen, siyasetten, geçim derdinden, enflasyondan, iç ve dış politikalardan tutunda susuzluğa kadar bizleri bunaltan tüm olaylardan söz eden ve yazan o kadar çok kişi var ki, ben bunlardan biri olmayacağım.
Şiirlerden, özlemlerden, unutulmuş hasletlerden söz edeceğim. Hani o defalarca seyretmeye doyamadığımız siyah beyaz filimlerdeki sevdalardan söz edeceğim. Şerefin değerini yitirip yerini sadece adına ÇIKAR denilen şeylere bırakmadığı temiz duygulardan söz edeceğim. Belki de okurların bir bölümü veya tamamı kocamaaaaan bir aaaammaaaaaan çekecekler ama ne yapayım bunca zaman sonra değişemem ki, ben duygu adamıyım ve böyle olmak da hoşuma gidiyor.
Bazen esen bir rüzgarın getirdiği ve yalnızca senin algıladığın bir koku, bazen bir göl ya da deniz kenarında gecenin en koyu saatindeki o yakamozlar, bazen sokakta ki o köşe başında bulunan dilenci çocuğunun umutla uzattığı kirli el, bazen de bir kış günü parklarda birbirlerine yanaşmış kumrular, alıp götürmez mi düşüncelerimizi o hasretini çektiğimiz anlara?
Götürmez mi belki bir daha hiç yaşanmayacak o dolu dolu yaşanmış ama sadece beyinlerimizde kalmış o mutlu sevdalara ya da hatırlamak dahi istemediğimiz ayrılıklara, hüzünlere...
Gerçi şaiirin dediği gibi " ONLARI KOYMAK İÇİN HİÇBİR ŞEYE İHTİYACIM YOK, NE BİR KUTU, NE BİR SANDIK, NE DE BİR KASA. ÇÜNKÜ, ANILAR VE HATIRALAR HER YERE SIĞARLAR".
Ama haksız mıyım? Her an adına beyin dediğimiz o muhteşem bilgisayar neler anımsatmaz ki bizlere...
Herkesin hüznü vardır ve tüm diğer insanların hüzünlerinden daha büyüktür kendi hüznü. Kiminin yaşanmış büyük bir sevdası vardır ki Leyla ile Mecnun hiç kalır onun yanında. Kiminin umudu vardır bitip tükenmeyen hiç gerçekleşmese bile. Tüm herşeye rağmen hayat yaşam o kadar güzelki o kadar değerli ki geçip giden her an ömürden.
Yaşamak dolu dolu sevdiklerinle, şöyle gözlerinizi kapatıp bir düşünün, iki baharlık ömrü olduklarını bildikleri halde tüm bitkiler en güzel yeşilini en güzel renklerini bizler için vermezler mi? Koca evrende bir kum tanesi bile değilken bizler, en güzel şeyler biz insanlar için yaratılmamış mı?
Kaybettiklerimizin acılarıyla o kadar meşgul olmaktayız ki, elimizdekilerin kıymetini bilemez olduk.
Bakın bu yazıyı okuyup bitirince ne yapalım biliyor musunuz? Güzel bir müzik açalım içinde sevda sözleri olan, ışıkları söndürüp en sevdiğimiz insanı ellerinden tutup birlikte oturalım koltuğun bir köşesine, kalplerimizin sesini duyuralım birbirimize ve ona belki de yıllardır duyurmadığımız sözü söyleyelim "SENİ ÇOK AMA COK SEVİYORUM; İYİ Kİ VARSIN..." diyelim. Yalnız olanlar da kapatsın gözlerini o uzaklardaki sevgiliyi düşünüp derin bir nefes çeksinler içlerine onu çeker gibi.
Bu yazıyı okuduktan sonra duygularımızı anlatmak adına, sevda adına ve yaşam adına güzel bir şey yapalım olmaz mı?
- Toplam blog
- : 104
- : 618
- Kayıt tarihi
- : 01.08.07
Merhaba. Ben Mustafa Kaçan. Ankara'dayım. Doğayı, yaşamı, şiiri, güzel sözleri ve yalanı ..