Mualla ve ekmek

Şiir:1

Issız bir yoldu seninki

Uzundu,

Yol mu yorgundu

Sen mi daha çok,

Gülmeye çalışan dudaklarından

Çıkaramadım,

Gözlerinse yorgunluktan mı öyle bakardı,

Lanetinden mi kayıp zamana

Ya da

Vazgeçmişliğinden miydi,

Zor geliyor, konduramıyorum be Mualla!

Çiçekler beklemiştik

Oje sürerken

Ve saçlarımıza dolarken bigudileri

Sıcak yaz öğlelerinde

Ilık akşamüzerlerinden,

Hafiften papatya kokusu saçlarımızda...

Hakikaten de açıyordu değil mi

Rengini bal rengi saçlarımızın,

Güneş altlarında kavrulmamıza

Değmişti değil mi

Mualla?

Şile bezinden elbiseler modaydı tam da o zamanlarda,

Ucuzdu ya kumaşı,

Rengarenk dikerdi annem,

Sana da dikmişti

Uçuk maviydi seninki

Benimki nar çiçeği!

El değdirmezdik elimize

Büyük bir meziyetle...

Hani yakışıklı bir çocuk vardı

Hani saatlerce otururdunuz da pastanede

Bir türlü izin vermemiştin

Ne açılmasına

Ne de elini tutmasına...

Ah... Mualla!..

Rahmetli baban

Öpüyor mudur alnından?

Ne diye o doktor gence

Tutunup kaldın ki,

Tenine değmek istiyordu o sadece

Sakınırken sen elini...

Diyemedim be sana Mualla,

Bağıra bağıra!

Az az söyledim

Sen onlara bile tahammül edemedin...

Hep bekledin...

Yolun yorgundu Mualla,

Sen yoldan yorgun...

Hala aklımda gözlerin

İlk beyazların çıktığında,

“Aman, boyarız” demiştim

Üç hafta mı sürmüştü hüznün?

Issız yolun

Çok ıslattı geceleri yastığını,

Söylemesen de bilirim,

Ah be Mualla, ne diye takıldın kaldın o adama?

Yol yordam da bilirdin

Oysa...

Kimbilir evlenseydin o

Aklı başında adamla

O çok istediğin çocuklar da oynaşırdı

Etrafında...

Ah... Mualla!...

Ne elin ısındı

Ne tenin...

Yüreğinse yangın yeri!..

Mualla var ya,

Edebine küfredesim geldi

O musalla taşında!

Gülgün Karaoğlu / 31.08.07

************

Şiiir:2

Bir varmış bir yokmuş gibi

Olmuyor gerçekte,

Aşkım, hiçbirşey

Maalesef...

Bir var olan

Bir yok oluyor

Elbette,

Varmış gibi

Yokmuş gibi

Olamıyor, ne mümkün?

Farkına bile varamadan bazılarının

Bazı yaralar

Bazı yamalar

Üstüste...

Hala yoğruluyoruz bir teknede

Kıvamı mı tutmuyor ne.

Bir mutluluk vardır derler

Ölülerin yüzlerinde...

Bu mudur mesele?

Hah, ekmek oluyoruz

Nihayetinde! ...

Gülgün Karaoğlu/ 18.03.05

gulgun_2006@hotmail.com

http://twitter.com/Gulgunkaraoglu