- Kategori
- Gündelik Yaşam
Ölüm de var !
Ölüm dahi saygılıdır Memet’e kendince, en sevdiğine hasret bırakıp alıvermez en sevdiğinin ellerinden, ve yaş edip düşürüvermez gözünden. Anasının kokusunu yanına azık etmesine müsaade eder ölüm. Memet dediğin sevilmez mi! Lakin; ölüm gönül koymuşsa Memet’e. Ne ölümdedir kabahat, ne de Memet’te!.
Memet:- ÜŞÜDÜ YÜREĞİM!
Gözlerim anne!
Gözlerim yaşarıyor.
Kum mu kaçtı ne bilim !
Üflesene bir kere
Çocuk olayım üflesene.
Şöyle yatır dizine de
Dağılayım ellerinde.
Gözlerine as beni,
Gözlerin yumulmasın.
Masal anlat,
İçinde yüreğin olsun
Ve ben, çocuk olayım.
Almasın Azrail,
Bitmeden masal beni.
Utansın da senden
Atmasın tırpanı birden.
Ağlama anne!... Bilirsin
Maviye çalar ağlarken gözlerin,
Sil yaşını, yeşil olsun gözlerin.
Bak! Ömrüm geçiyor öteden,
En başta sen.
Kanadığım kavgam,
Gece saçlı sevdam.
Nerdesin anne!
Gece çökmüş bak,
Sabah demiştin oysa,
Bu ne biçim karanlık
Bu nasıl yalnızlık
Üşüyorum.
Bitti mi masal, nerdesin anne!
Her yanım toprak,
Nerdesin anne!
Ölen! Aslında giden midir? Yoksa geride kalan mıdır? Evladı yitiren ananın yangını, oba yangınından gerimidir!
Memet’in Anası:- Aaaheeeeyyy! Sen gideli oğul! Yangın bastı, yandım. Vuramadı saatler vuslatı. Hayalini söktüm içimden, görem diye dayadım gözüme, gözümde tutmakta zorlandım, neyleyim gözlerim hep yaşlı be oğul. Bilmezsin ne çok ağlarım, hep düşlere dalarım, düşlerim yaralı, düşlerde kanarım oğul.
- Toplam blog
- : 50
- : 618
- Kayıt tarihi
- : 20.03.07
Yıldız yüklü gecelerde Üşüyerek beklerim. Canım tellere takılır, Ellerimde yüreğim. ..