- Kategori
- Psikoloji
Örümcek
Yokluğun bir örümcek gibi...Ağını attı. Yavaşça içimde sarıyor şimdi. Beynimin her bir kıvrımına yerleştiriyor seni sinsice. Yerleşiyorsun.
Her gün biraz daha hapsoluyorum kendi içime. Çıkış yolu kapanıyor. Örümcek zehirini akıtıyor yavaşça. Ağır ağır sızıyor yüreğime.
Bir gün gözlerimi kör ediyor yokluğun. Bir başka gün ellerim tutmuyor. Önce sesimi kaybediyorum. Sonra sana ait kelimelerimi. Yavaş yavaş eksiliyorum. Eksiltiyorsun.
Bir örümceğin ısırığı şimdi yüreğimde. Her parçam başka bir yerde, hiç gelmeyecek bir panzehiri bekliyor kalan ömrüm. Çıktığın kapıdan sessizlik giriyor içeriye. Gelip oturuyor başucuma. Son nefesimi bekliyor. Ona inat susuyorum.
Gözlerimden önce düşlerimin kapısını kapatıyorum sımsıkı. En azından düşlerimde kal istiyorum. Susuşum saygımdandır. Aşkımdandır. Biliyorsun.
Bir nefeste geçer herşey demiştin bana. Geçmesin diye nefes almıyorum.
*Resim: Salvador Dali
**Anadolu'da bir kızım var, öğretmen olacak" projesi için;
http://blog.milliyet.com.tr/Blog.aspx?BlogNo=45243
- Toplam blog
- : 246
- : 980
- Kayıt tarihi
- : 27.01.07
30’ lu yaşların ağırlığında geçiyor artık yaşam ama teğet geçerek, ama kurcalayıp didikleyerek...İst..