- Kategori
- İlişkiler
Pembe bulut
Birçok insanın hayatından geçip gidiyoruz, her insandan sonra farklı biri olarak devam ediyoruz yolumuza.
Biri yükseltiyorsa duvarlarını biz de yükseltiyoruz. Ulaşmaması için sanki çaba harcıyoruz. Bunu bilerek yapıyoruz kimi zaman…
Kimi zamanda bilmeden…
Zaman zaman geçmişin tozlu anılarına sıkışmış gibi hissediyorum kendimi.
Ve sanırım bunu kendim yapıyorum.
Belki de bu işime geliyor. Kaçmak…
Saklanmak…
Bugünlerde bir ses yankılanıyor içimde:”Artık yeter!” diye…
Önce bir fısıltıydı bu, sonra bir şeyler birikmeye başladıkça; sesini yükseltti, yükseltti, yükseltti!
Şimdi kulaklarımı kapatsam da duyabiliyorum iç sesimi.
Bir silah sesi duyar gibi, geceyi yırtan bir ışık!
İrkildim! Değişmeye başladığımı anladığımda, başka olduğumda.
İnsanın gözleri değişir mi?
Ben yeni öğrendim, yüz çizgilerinin de konuştuğunu.
Konuşurmuş!...
Şaşkınlıkla izliyorum şimdi.
Dokunulmaz sanıyordum kendimi.
Göz yaşlarım sadece benim yüreğimi acıtırdı.
Sadece “BEN” vardım.
Anılarıma ve acılarıma kimse dokunamazdı.
“Asla” larım vardı benim!
Şimdi pembe bir bulut var yüreğimde.Parça parça bir bulut…
Ben bu bulutu çok sevdim meçhulden gelen…
Ey bulut eksilme üzerimden!
Senden gelecek yağmur berekettir!…
- Toplam blog
- : 130
- : 480
- Kayıt tarihi
- : 13.08.08
17 Haziran 1982 Manisa doğumluyum. Türkçe öğretmeniyim. İzmir'de yaşıyorum. Yazmak yaşamak benim ..