Satılık köfte arabası

Sen içine döndükçe..

Yüreğin gözlerinden taşardı...

Küçüktü ayak izlerin..

Her adımda minyatür göller serpilirdi..

Tuzdan bir çöle...

Martının denize dokunduğu gibi..

Dokunurdu kimi zaman beyaz ellerin tenime

Titrerdi o an ..ruhum bedenim de

Sen konuşunca susardı bütün hezeyanlarım..

susardı rüzgar..

Susunca demlenirdi düşüncelerim..

Sen üzülünce matem olurdu..bir yaz düğününde...

Bakınca bir sonbahar gözüyle hüzünlü gözün..

Yırtırlırdı bir ipek bir atlas..

Satılık köfte arabası gibi kalırdım ortalarda..

sen gidince...

Kimsesiz..paslı .. ve ağlamaklı..

Hoş bir maziydi seni yaşamak..

Ne güzel anlardı....seni anlamak

Hakan G. (ekim 2005)

Ankaralı bir grafiker... Şiir yazdığımı farketmem yeni bir keşfim. Mutluluk veriyor. Daha öncesinde ..