- Kategori
- Gündelik Yaşam
Seviyorum derler en güzel günde giderler
Telefon çığlık çığlığa bağırıyordu, koşar adımlarla masanın üstünde duran telefonu açdım. Ses hem hüzünlü, hem acılıydı; o çok hasta, hastanede şuan dedi. Telefonun nasıl kapandığını bilmiyorum... Hastane'nin kapısından içeri nasıl girdiğimi hatırlamıyorum. Bütün yakınları ordaydı odaya girdiğimde.
Herkez şaşkın, suskun bana bakıyordu.Yanına gittim elini tuttum geçmiş olsun derken gözündeki acı sevince döndü. Belliki canı yanıyor ağrısı vardı.Etrafıma bakındım kimse kalmamış odada... Çocukları sordu özledim dedi ve 'teşekkür ederim geldiğin için 'dedi.Sabah uğrarım dedim çıkarken.
Çok genç'di henüz ve beni çok sevmişdi. Ama hiç bir zaman bilmedi sevmenin tek başına yeterli olmadığını. bilmedi sevmenin sabır, fedakarlık, özveri olduğunu. Sadece sevdi.........Hiç mücadele etmedi sevgisi için, sadece seni seviyorum demekden başka bişey gelmedi elinden. Zorlaşdırdı yaşamı çoğu zaman bana ve çocuklarıma. Yok saydı bizleri kendi tutkuları yüzünden. Bu ayrılık onun eseriydi elleriyle hazırladı. Ne yorulduğumu, ne tükendiğimi gördü.
Ve şimdi nalet hastalık yakalamışdı kanser. Her şey kısa zamanda oluşdu. Hızla yayılan kanser omuriliğine kadar inip onu felç yapmışdı. Doktorlar yapılcak birşey olmadığını söylediler. Allahdan umut kesilmez dediler. Çocuklarım babalarını o halde gördükçe çaresizce bana yalvarıyorlar'anne babam için bişey yap, kurtaralım onu, o iyileşmeli' diye feryad ederken , tek söyleyebildiğim şey; onun bize ihtiyacı var , sevgimize diyebiliyordum ancak.
Kızgındım, öfkeliydim, acılıydım ona karşı. Ama hiç birinden zerre kalmamışdı. Sadece yaşaması, acı çekmemesi ve çocuklarımın babasız kalmamasıydı dilimdeki dua. Bağrına basmış üstüne örttüğüm şalı, hiçde bırakmadı.O son ana kadar. Bazen takılırdım ona; sen elimden su içmedikçe can veremessin derdim oda gülerdi.
14 şubattı işyerine gelen telefonla hastaneye koşdum.O çok kötüydü...elimi tuttu sıkı sıkı 'hakkını helal et 'dedi yarı aralık gözlerle. Bu gün sevgililer günü dedim hani güllerim....hiç özel bir günü unutmazdı, ayrı olduğumuz zamanlarda bile.Yine araladı gözlerini 'çıkayım burdan gülbahçeni getircem' dedi mırıldanarak.Uzun süre koma halinde yattı ağrısı vardı. Arada gözlerini araladı bakdı ayakucunda oturuyordum gülümsedi yine daldı. İçim geçmiç dalmış onun kaldır beni sesiyle irkildim.Hemen sırtıma göğsüme yasladım elini omzuma attı uzun uzun bakdı ama nefesi göğsünden çıkar gibi hızlıydı. Canım yanıyordu bişey yapamamakdan çaresizdim. Ve kolarımın arasında onu kaybettim. Çığlığım kızımın çığlığına karışdı......o babam dedikçe ben kayboluyordum. Boğazımda hıçkırıkla tek söyleyebildiğim Beni Seven Adam Sevgililer Gününde Beni Terk Etti Dedim....Yerinde rahat uyu özcanım.Ben ve çocuklarında seni hep sevdik sadece kırgındık. Ve bir kez daha anladım severler ama engüzel günde sessizce gideler.....
- Toplam blog
- : 43
- : 589
- Kayıt tarihi
- : 07.03.07
Bu dünyada kimine eş, kimine kardeş, kimine evlat oldum. Evlatlar doğurdum. Sevdim, sevilmedim. S..