- Kategori
- Şiir
Sonnet : 16

Elbet toprak olacak o ceylan boynun
Beynini solucanlar iyice kemirecek
Onlar da senin gibi akıllı mı olacak
Yoksa yine yerlerde mi sürünecek...
Herkese akıl öğrettin, sen güme gittin
Kim akıllı , kim deli bilemedin bittin
Boş ağız durmadan yer, durmadan söyler
Değirmenin çarkı gibi ömrünü öğüttün.
Şimdi şöyle dur bir bak geriye
Mendirekten ne kadar uzaktasın
Artık imkanı yok geri dönmeye.
Çünkü yol tükendi, nefesse idare etmez
Bu araba buraya kadar, ileriye gitmez
Herkes dışarıya baylar, paralar yandı.