- Kategori
- Felsefe
Toprağı sevmek

Yine toz duman kuru bir heyelan,
kırsal alanlarda sarmış yürekleri,
korku ve ferman.
Bu zulme seyirci olan kimseler,
olmuyor sahip olmuyor hiç derman.
Zaman ah zaman nasıl olmussun sen böyle yaman
ve durmadan dönen zalim bir devran.
Ne zaman duracaksın sen
sarhoş ve ayyaş
Böyle olmaz, böyle gitmez,
bir yere kadar.
Daha nice olacak dönen bu devran,
nicedir yanan bir yangındır bu,
mazlumların ahını alan.
Ve yandıkça yanan harlanan
ve gürleşen ne söndüren var
ne bir su döken var bu ateşe.
Ne zaman biter bu insanların hasreti,
ne zaman döner tarlalarına insanlar.
Alın terini silerek yaşamaya başlar, korkmadan.
Korkmadan kırsallarda yaşamaktan,
tarlalarını sürmekten;
hasreti oldukları toprağını sevmakten.
Korkmadan,
özgürlüğü haykırmaktan.
Ve
topraktan başka sevgilimiz'mi var ?..