Tuval

Mutlu olun sahip olduklarınızla. Her biri ayrı bir renktir hayatınızda. Ve her rengin tonunu resmedin tuvalinizde. Her çizim bir şeyler anlatır size dair. Hepsinde siz varsınızdır. Hepsini de onlar tamamlar aslında.

Siyahından altın sarısına, koyu yeşilinden narçiçeğine kadar her biri sizinledir. Ayrı ayrı anlamlar kazanmıştır sizinle hatta. Onlar sizin tuvalinize hayat veren renklerdir. Acısıyla tatlısıyla, hüznüyle sevinciyle, olgunluğuyla çocuksuluğuyla önceleri sadece eskizden ibaret hayatınız, artık bir estetiğe dönüşecektir onlarla.

Fırça darbeleriniz yarınınıza dünün küskünlüğünü değdirmesin tuvale. Affedin geçmişi. Kolay olmaz bunu yapması belki ama, kurtulun antika anıların esaretinden. Kırık parçalarınızı tozun içinde bırakmayın artık. Tamiri mümkün değildir büyük ihtimalle, ama diz yarasında bile en fazla iz kalıyor. Unutun gitsin her şeyi…

Her renk size armağandır. ‘‘Ne yapayım siyahı?’’ demeyin mesela, narin bir güzel çizip, saçını simsiyah yaparsınız belki. Yeşille bu dünyada yaşamak istediğiniz cenneti gösterirsiniz. Kırmızıyla gönül dağlarınızda yetişen çiçekleri, sarıyla gününüzü aydın eden güneşi, kahverengiyle huzuru bulduğunuz bir göl kenarındaki bankı, beyazla meleklerinizin kanatlarını, ya da 7 renkle yağmurdan sonra çıkan gökkuşağını resmedersiniz. Bu sizin hayal gücünüz. Karşınızda duran da sizin tuvaliniz.

Ben ise maviye vurgunum. Sevdam maviyedir. Tutkum, huzurum, sakinliğim, delidoluluğum, umudum, hüznüm… her halim mavidir benim. Her tonu ayrı bir BEN’i anlatır. Mavi benim adımdır.

Ben de hayatımda her renge sahibim, resimlerimde her birine ayrı bir rol vardır, her biri ayrı anlam katar hayat portreme. Ama mavi olmadan o resim anlamsızdır benim için.

Bu da benim tuvalim...