- Kategori
- Kişisel Gelişim
Vazgeçmedim, vazgeçmeyeceğim!
Bir kaç gündür dilime takılan bir söz var. Vazgeçmedim, vazgeçmeyeceğim. Kendimi bildiğim günden bu yana yaşamıma düstür ettiğim, çocuklarımı yetiştiriken de onlara aşıladığım bir düşünce tarzı aslında bu.
Ama şu günlerde bu düşünce kelime olup dilimden dökülüyor biteviye.
Bir çocuğun doğumundan itibaren geçen 3 yılı hafızası gelişmediği için bilinen, hatırlanan bir dönem değildir. Ama ondan sonrasını düşünürseniz bir çok anınız aklınıza gelir.
İşte benim de hatırlayabildiğim günden bu yana yaşamım vazgeçmek ve vazgeçmeyip direnmek arasında geçti. Karşılaştığım bütün sorunlarda bir yanım vazgeçip kaçmamı söyledi . Diğer yanım ise 'Hayır Oya kaçmayacaksın, vazgeçmeyeceksin. Vazgeçersen sen sen değilsin.'dedi.
Çocukluğuma dönüyorum. Okula başlamam, eğtimde karşılaştığım zorluklar ve vazgeçmemem. Daha sonraki yıllar eğitimdeki zorlukların yanına insan ilişkilerindeki sorunlar ekleniyor. Kendini ifade edememek, arkadaşlık sorunları ve gene vazgeçmemek.
Büyüyorum, sorunlar da benimle birlikte büyüyor. Eğitim yaptığım okullar büyüyor, karşılaştığım zorluklar da. Gene kaçmıyoruz, vazgeçmiyorum.
Sonra erkek arkadaşlar başlıyor. Bir başka cinsi anlamaya çalışmak, anlayamamak, üzülmek ama gene vazgeçmemek.
Okullar bitiyor. Bu sefer çalışma yaşamı başlayacak ama başlayamıyor. İş bulma derdi. Hadi iş buldun kendini kabul ettirme mücadelesi ve gene vazgeçmemek.
Oysa ne kolay vazgeçmek ve kaçmak.
İş buldun bu sefer aile kurma telaşı, gene mücadele, gene vazgeçmemek. Hadi mutlu sonuca ulaştın yuvanı kurdun. Bu sefer çevrenle, eşinin ailesi ile kendini ve fikirlerini saydırma çabası. Gene vazgeçmemek düştü payıma.
Sonra çocuğun olur. İşte esas savaş o zaman başlar. Bedensel ve ruhsal gelişiminden tamamen sorumlu olduğun ve dünyaya senin getirdiğin bir canlı. Mücade bir kaç misli arttı. Gene kaçmamak, vazgeçmemek var serde.
Bir yandan iş yaşamı, bir yandan çevre, bir yandan aile, bir yandan çocuğun. Ve hep mücadele, hep vazgeçmemek.
Çevrende vazgeçen , mücadeleyi yarı yolda bırakanları görünce daha da hırslanırsın ve daha çok savaşırsın.
Bu arada mücadele edeceğin hastalıklar da çıkabilir. Gene vazgeçmeyeceksin ve gene savaşacaksın.
Yıllar bu savaşlarla, vazgeçmemekle geçer. Çocuklarını yetiştiriken düşüncelerinle onları da etkilersin. Belki de genetiktir olay. Bu sefer seninle birlikte vazgeçmeyen bir insan grubu oluşturursun.
Çocuklarının sorunlarını da zaman zaman sırtlanırsın ve beraber vazgeçmezsiniz bu sefer.
Bir gün gelir vazgeçmemek bir yaşam şekli olur senin için.
Ailenden vazgeçmezsin. evinden vazgeçmezsin, sevdandan vazgeçmezsin, ilkelerinden vazgeçmezsin ve en güzeli Ülkenden vazgeçmezsin.
Evet karar verdim vazgeçmedim, vazgeçmeyeceğim.
- Toplam blog
- : 826
- : 1068
- Kayıt tarihi
- : 26.04.11
Ben emekli bir iktisatçıyım. 21 yıldır bir sanatçı annesiyim. Küçük kızım klasik müziğe eğilim gö..