- Kategori
- Anılar
Yad
Öldü.
Bundan 20 yıl önce. Bir candan çıkan son nefesi, ilk ve son kez O ölürken görmüştüm.
Geçenlerde işe giderken atraksiyon yapayım dedim. Boynuma fular bağlamak istedim. Kıyafetime uygun olmalıydı tabii ki.
- Taktıkça beni hatırlarsın.
Demişti hediye ederken.
Kıyafetime en uygun olan da oydu. Ne tuhaf! İnsanlar gidiyor ama bez parçaları varlıklarını sürdürüyor.
6 tane elbezi. Rengarenk.O hasta haliyle , o görmeyen gözleriyle hiç üşenmeden o kadar da güzel , o kadar da ince oyalarla bezemiş ki onları.
- Kullandıkça beni hatırlarsın.
Demişti hediye ederken.
Hala kıyıp da kullanamam. O el emeği göz nuru elbezciklerini kirletmeye hiç niyetim yok. Benden sonra başlarına ne gelecek bilinmez. Birileri hikayesini bilmeden öyle de güzel kullanacaklar ki.
Öleceğini biliyordu. Hayatının son günlerinde tanıdım O’nu. Oğlu sayesinde tanıdım.
Oğlu mu? Bir türlü iflah olmayı başaramayan haylaz eski kocam.
O olmasaydı biz evlenmeyecektik belki de. Evliliğe hiç de uygun olmayan tabiatta bir adamdı keza. Sanırım O’nun zoru ile olmuştu evlilik işi. O zaman bunu göremiyorsunuz tabii. Gençlik ve toyluk var serde.
Bir çorabını yamamışım eşimin. Henüz çıktığımız yıllarda. Bu da O’nu tabii. Bütün komşulara da göstermiş. “Bu kız tam bir ev kızı. İyi yetiştirilmiş belli. Bu çorabı böyle yamayan kız bulmak zor bu devirde. Değil çorap yamamak ucundan azcık kaçsın hemen çöpe atıveriyor şimdiki kızlar!” deyip duruyormuş. Bir çorap yamamayla bu kadar mı sevilebilirdi bir insan?
Seni görmeden yamadığın çorabı gördük hepimiz! Diye espiri yapardı O’nun etrafındakiler.
İlk gördüğüm günü ise hiç unutamıyorum. Zapzayıp uzun boylu bir kadın.Radyasyondan dökülüp kel kalmış başını bir yemeni ile kapamaya çalışmış. Uğraşmasın, yorulmasın diye habersiz gitmiştik ziyaretine. Yine de deliye döndü. Çok üzülmüştüm haline.
- Senden başka hiçbir kız arkadaşıma böyle davranmadı tanıyamıyorum Deli Hayriye’yi .
Demişti evden çıktığımızda bizimki.
Tanıştığımdan ölümüne kadar 1 sene ya yaşadı ya yaşamadı. Bende sevgisi, fuları ve o hasta haliyle işlediği elbezleri kaldı. Bir de anıları. Hatırladıkça hala yüreğim sızlar. Ruhu şad olsun.
- Toplam blog
- : 167
- : 1867
- Kayıt tarihi
- : 20.04.07
01/06/1967 Rize/fındıklı doğumlu olmama rağmen doğum yerimi hiç görmedim. Türkiye'nin hemen her ilin..