- Kategori
- Gündelik Yaşam
Yaldız'ın yıldızlarla buluştuğu an!..
Sıradan bir gün değildi. Gergin ve huzursuz başlamıştım güne.. İçimde kötü bir şeyler olacağının habercisi dolaşıyordu. Gördüğüm rüyanın etkisiyle olsa gerek..
Kötü geçmişti gecem. Günlerdir hasta olan teyzem hayatını yitirmişti ve bütün geceyi onun üzüntüsü içinde geçirmiştim. Rüya bu ya..
Sabah işe geldim ve eşim benden erken davranarak hastanenin ziyaret saatlerini öğrendi. Teyzemin hastalığı süresince değiştirdiği üçüncü hastane idi. Ve biz ziyaret saatinin bitmesine bir saat kala annemi de alarak hastaneye gittik.
Odasına geldiğimizde teyzem baygın bir vaziyette yatıyordu. Herhalde yine ağrıları başladı. Artık dayanamıyor diye düşündüm ve kapıda ellerinde yeni aldıkları kan tüpleri ile bekleyen görevlilere sordum: "Yeni mi ağırlaştı?" diye. "Evet" dediler, "dayanılmaz ağrıları vardı. Biraz önce fenalaştı."
Üzücü gerçeği onlar da söyleyemediler. Oysa teyzem ruhunu teslim etmişti ve bembeyaz ve dupduru yüzü ve o hiç eksilmeyen busesiyle öylece yatıyordu. Daha sonra sağlık görevlileri gelerek kendisini hayata bağlayan tıbbi malzemelerini birer birer bedeninden çıkardılar.
Ruhun şad olsun!
Seni hep sevgiyle anacağız..
Canım teyzem!..