Ye memet ye içindeki hayal kırıklıklarını doyur

Çok kritik bir noktadayım. Çook ama çok. Hani filmlerde olur kahramanımız bir seçim yapmak zorunda kalır. Aslında Mavi Sakal’ın o çok sevdiğim şarkısındaki gibi “birdenbire boşalan yolların ortasındayım” durumu söz konusudur. Kahramanımız bomboş yolun ortasında hangi tarafa sapayım diye düşünür. İşte bende böyle bir yol ayrımına geldim. Hayatımı değiştirebilecek bir girişimde bulundum. Olmasını çok istiyorum. Ama bir taraftan kazanılmışları da kaybetmekten korkuyorum. İçimden hep hayırlısı diyorum. Sonuçları bana ne getirir, benden ve ailemden neler götürür bilemiyorum. Aslında düşünmek de istemiyorum. Çünkü olmasının umut ettiklerinin olmaması ve her defasında hayal kırıklığına uğramak o kadar can sıkıcı ki.... Ama bir taraftan da umut etmekten vazgeçemiyorum. İşte bu anlarda zihnimde umut kelimesinin bana çağrıştırdığı bir dize aklıma geliyor...

“Umut fakirin ekmeğidir

Ye memet ye “

Dizelerin kimin olduğunu hatırlamıyorum...Ama bende hayal kırıklıklarının yerini doldurmak için bol bol ekmek yiyorum...:) sen bu yazıyı okuyana da anlamlı geliyor mu dize? Bunları burada niye mi anlatıyorum? Bilmiyorum...:) Belki de aynı durumu yaşayanların beni anlayacağını umut ediyorum.