Yıkanılmış zamanların sorguları

Sevda sokağında dolanmak , bir garip umut bekçisi olmak…

Yaşamak umarsızca, kaygısız, sorusuz, sualsiz…

Nedenleri barındırmadan, soruları çoğaltmadan, akan her duygunun saflığına sığınıp yaşamak hızla, dökülüp yatağını bulan ırmaklar gibi…

Coşan duyguların bastırılma enkazından uzak, kilitlemeden yaşamak hayatı…

Her böyle duygu travması yaşanılan dakikalarda, yıkanmış zamanlar gelirdi aklına…

Durup durup , su çarpardı aynada gördüğü yüze…Yüzüne değen su zerreciklerinden medet beklercesine…

Tenine değen her zerre, onu masumlaştıracaktı sanki…

Sorular yine birikmişti beyninde ?

Yaşadıkça fazlalaşan korkular , sorgular nedendi ?

Neden yıkanmış zamanlara ihtiyacı vardı ?

Kirlettiğine inandığı şeyler neydi ?

Beden mi kirlenirdi zamanla , ruh mu ?

Beden mi nasır tutardı , merhamet dolu yürekler mi ?

Yazılanı mı yaşardı insan , yazdığını mı ?

Kader denilen yazgı gerçek miydi , yalan mı?

Neden acıklı filmlere ağlamıyordu artık ?

Neden bana dokunmayan yılan bin yaşasın sözü , yaşamında nokta söz olmaya başlamıştı?

Neden her dramın altında mana arayıp , elini uzatıp , zor anları düzeltebilecek güce sahipken , yüzünü çevirip gitmeyi daha kolay , daha mantıklı buluyordu ?

Çocukken arkadaş seçiminde , nedenlere yer vermezken , kimin çocuğu olduğu , nerde oturduğu , ne giydiği , nereli olduğu , hangi okulda okuduğu önemli olmadan , uzatılan sıcak elin oyun sevdasına “BENDE VARIM “ deyip açarken kollarını en güzel dostluklara ve paylaşımlara…

Şimdi nedendi bu seçicilik ve kuralcılık ?

Doğarken eşittikte , dünya kuralları mı bizi sınıflara böldü ?

Bu sınıfları yaratıp yaratıp , ortaya sunanlar kimlerdi ?

Önemli olan insan olabilmek miydi , bulunduğu sınıfın derecesi mi ?

Kıytırık kişilikleri barındırırken özünde, makam koltuğunda , kıçına yer edinebilenler mi adamdı ?

Bu nasıl bir düzen, nasıl bir hayattı ?

İnsan olmanın kriteri nerde ve hangi kılavuzların sayfalarında gizliydi ?

Peki o ; hayatın neresindeydi , bu soruları ona sorduran nedenlerin içinde , boğulanlardan biride yoksa kendisi miydi ?

Neden yıkanmış zamanların özlemine düşmüştü ?

Durup durup su çarpıyordu yüzüne ve ayuka çıkarmaya çalışıyordu insansı duygularını , yaşadıkça nasır tutan kalbinin , nasırına en keskin pensleri vurup kazımak istiyordu…

Oda ; çarka yenik düşüp , çarkın içindekilere benzemekten korkup kaçmak , kurtulmak isteyenlerdendi …

Yıkanmış zamanların koynunda , soluk almak isteyenlerden…Daha saf , daha berrak , daha temiz bir dünyada yaşamak isteyenlerden...