- Kategori
- Kahve
Zamanı değerli kılan nedir?
İyisiyle kötüsüyle, doğrusuyla yanlışıyla koskoca yılları, bir kitabın sayfalarını çevirir gibi devirdik bir kenara.
‘ Bir çiğ tanesinin yaprağın üzerinden kayışı kadar kısadır hayat.’ demişti 65’ ine değmiş emektar bir öğretmenimiz. Ben daha o kadar emek vermedim ama hayatın ne kadar kısa olduğunu fark edecek kadar uzun yaşadım. Şimdi artık geçmişle uğraşmak yerine, daha ileriki zamanlar için, geride beni anımsatacak bir şeyler bırakma çabasındayım. Yapmadıklarıma değil, yapabileceklerime odaklandım. Ulaşabildiğim birkaç kişiyi de bu konuda etkileyip, bakış açısını değiştirebildiğimi görürsem kendimi mutlu sayarım.
Biliyor musunuz, hayatı değerli kılan nasıl yaşadığımız değil, yaşarken tad alıp almadığımızdır. Hayata tad veren de paylaştıklarımızdır.
Gelin sizinle bir fincan kahve içelim, şöyle karşılıklı. Lezzetli, bol köpüklü, kokusunu daha ateşe düşmeden size duyuran, tadında bir Türk kahvesi.
Günlük işlerden vakit buldukça yaşanan bir kahve keyfi, hayatın en güzel lezzetlerinden bir tanesi benim için. Ruh haliniz nasıl olursa olsun tek başına içilmiyor bu meret. Kokusunu derin derin içinize çekip, lezzetinin doruklarında bir kahveyi yudumlayabilmek için tanıdık bir yüz arıyor insan. Aslında kahve bahane oluyor o anda. Belki anlık sıkıntılarını, belki içindeki mutluluk kırıntılarını paylaşmak amaç, belki de hayata tutunmanın bir yolu bu.
Kimine göre çok basit yaşamak, kimine göre çok daha karmaşık. Kimi zaman bir şarkıda buluruz kendimizi, yüreğimizden kopan çığlıklarla eşlik ederiz ses çıkarmadan. Kimi zaman bir şiirle mekanı yok sayarız. Tıpkı şimdi olduğu gibi:
Gün olur alır başımı giderim,
Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda,
Şu ada senin, bu ada benim,
Yelkovan kuşlarının peşi sıra.
Dünyalar vardır düşünemezsiniz;
Çiçekler gürültüyle açar;
Gürültüyle çıkar duman topraktan.
Hele martılar, hele martılar
Her bir tüylerinde ayrı telaş!
Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur, başıma kadar güneş;
Gün olur, deli gibi…
Orhan Veli ağların kokusunda kaybetmiş kendini, ben kahvenin kokusunda. Muhabbet daha bir özlenir oluyor yuvadan uzak olunca. Sevgiler daha da büyüyor yüreklerimizde. Ne kahve dindiriyor özlemimizi, ne şarkılar, ne şiirler…
Herşeye rağmen, hayatı bir kahve tadında dahi yaşanılır bulabiliyorsak; ben sohbetinize ortak olmaya hazırım. Sevgilerimle…
- Toplam blog
- : 8
- : 163
- Kayıt tarihi
- : 22.03.13
Öğretmenim ..