6609 yazı bulundu
Sıralama :
İstanbul ve Çanakkale Boğazlarında hükümranlık hakkının paylaşılmasını ve Kars, Ardahan, Artvin vilâyetlerinin Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğine bırakılmasını tehdidle şart koşan Rus notasının reddinin ardından bekleyiş sürüyordu... 1946 i...
Bir kış günüydü; O yemeğe ekmek bulamadığımız dönemlerden bir tanesindeydi. Sokak da 500.000 TL bulmuştum. Milyarlar değerinde değil, o kadar zengin olmadım birden ama iki yumurta, bir ekmek alabilmiştik evimize; o gün çok mutlu olmuştum. Hiç ...
Kız kardeşim Yıldız'la ikiziz. Aynı zamanda da ailenin ilk çocuklarız. Köydeki yaşamım, diğer kardeşlerime göre en çok onunla geçti. Ben sekiz dokuz yaşlarında okumak için ailemden ve köyümden ayrılıp, amcanın yanına Ankara'ya yanına geldim. ...
(Erzurum’a anasıyla birlikte geldi ama daha henüz ne harcırah, ne maaş alabildi. Otel odasında per perişanlar. Yedikleri lokmaları sayıyorlar. Bir an önce yerim belli olsun da gideyim, diye acele edip, duruyor. Sonunda 120 TL. harcırah alıyor, bun...
Babasının askeri okula gittiği yaştaydı oğlumuzu TED Kolejine( Karabük) götürüp kendi ellerimizle teslim ettiğimizde. O hüzün dolu günler içinde aldım Tunca ile Meriç’ in dünyaya geldiğinin haberini. Aynı annesi gibi yumuk gözlü, hokka burunlu, ...
Hayat çok çetin şartlarda geçerdi ilkokul yıllarımda. Bir metre kar yağardı bizim oralara. Babam ve komşular ellerine aldıkları küreklerle, okula gidebilmemiz için elli santimlik ince bir yol açarlardı bize. Her gün elime bir odun parçası alır oku...
Gök kubbeye sere serpe uzanıvermiş Yedi Kollu Süreyya’ nın haşmetine özenip; yedi tepe üzerine kurulmuş arsızı hırsızı, hancısı yolcusu hiç bitmeyen, gençlik rüyalarımı süsleyen film ve roman kahramanlarımın nefeslendiği, kralların, sultanların gö...
Gözümü kapattım da... Sıkıldık diyoruz, dümbelek çalıyor annem. Mastika mastika.. Ablamla, annemin nuh zamanından kalma, ancak bugün alınmış gibi yeni iki deri çantasını paramparça ettiğimizi görüyorum.... Ablam, " domatesin çekirdeği şıp dedi...
1970-1975. Camlı Kahve, bugünkü gibi yine Camlı Kahve'ydi. Sadece insanları değişiyordu yavaş yavaş. Kimseler fark etmiyordu gidenleri. Yine kimseler fark edemiyordu gelenleri. Herkese biçilmiş bir rol vardı. Herkes, Camlı Kahve’nin önünde rol...