“ Ailevi ihtilaflardan kaçının. ”

Aile ocağı, çocuğun yuvasıdır. Kendisini ona bağlı bilmekte, ve ona güvenmektedir. Eğer, baba ve  anne samimi olursa, yuvasını sağlam, sıcak ve sefalı bulur. Rahat ve emniyette olduğunu hisseder. Böyle bir yuvada çok iyi yetişip, kendi ruhi kabiliyetlerinden iyi bir sonuç elde edebilir.

Baba ve annenin itiraf ve çekişmeleri, ailedeki çocuklardan emniyet ve rahatlığı alır. O kolsuz ve kanatsız yuvaları perişan ve mustarip eder. Baba ve anne sinirlenir ve tartışırken çaresiz çocukların ne halde olduklarından habersizdir. Zavallılar korku ve hüzünden bir köşeye çekilir veya yuvadan kaçıp sokak ve caddelere sığınırlar.

Çocukların, yaşantılarının en acı hatıralarının biri de baba ve annenin kavga sahnelerini izlemeleridir. Öyle ki, genellikle ömürlerinin sonuna kadar o sahneleri unutamazlar ve o sahneler, onların hassas ruhlarında çok kötü izler bırakır.

EMRAH KUYM. / TAKVİMİNDEN

  (2007)