- Kategori
- Dostluk
"Unutmak" üzerine...

Ah Emine Ah!
"Sobeledim!" Dedin...
"Haydi yaz bakalım !" Dedin…
"Yazamam!" Diyemedim…
Utandım, “Ben mektup yazmayı çoktan unuttum” diyemedim…
...
Şimdi, neden? Diye soracaksın.
Uzatmadan anlatayım:
Biliyor musun?
Sen görmeyeli, ben çok değiştim, çoook!…
Hele bu günlerde bir unutkanlık var üzerimde ki, sorma gitsin!
Saatimi banyoda, telefonumu mutfak tezgâhında, arabanın anahtarını, değiştirdiğim çantamın içinde unutmuşum bugün.
Onları almak için eve geri dönerken, bir üşü, bir üşü... Aaa...Baktım, meğer kabanımı giymeyi unutmuşum.
İçeri girdim, o da ne?
Bir horultu, bir horultu, yer gök inliyor…
Anaaa…. İyi ki geri dönmüşüm!
Yahu sen gel, evin babasını yatakta unut!
İşe gidecek garibim, kahvaltı yok, hatun yok…
Var mı böyle bir şey?
...
Evden çıkarken, şu her şeye maydanoz, geçimsiz komşumla karşılaştım, ayaküstü nezaketen, havadan sudan konuştum. Kendisine sezdirmedim ama vallahi kadının adını unutmuşum!
...
Hele geçen gün, çaydanlığı ateşte unutmuşum, aynı gün doktordan zor belâ aldığım randevuya gitmeyi de...
...
Dün, yanımda bir arkadaşımla kafede oturuyoruz, uzun zamandır görüşmediğim başka bir arkadaşımla karşılaştım. Yanımdakine onu tanıştırmak istedim, ismini söyleyeceğim... Nerdeee...Rezil oldum rezil, yine!
...
Bitmedi;
Geçenlerde, “Yoldan alacağım arkadaşı, bu defa unutmayayım aman ha!” diyerek kendime tembihleyip evden çıktığım halde, yine ters yoldan beş kilometre kadar gittikten sonra aklım başıma gelmesin mi?
Bir telâş, “Yahu Alzheimer mi oldun KaDııN!” nidalarıyla kendini sumsuklayarak geri dönersin, arkadaşını kök saldığı(!) yerden sökersin tabii...
Çok kızdım kendime çook!
!
Ya Emine, sahi ben ne diyordum?
!
Ne yazacaktım?
!
Ne yapacaktım?
!
Yine bir şeyleri unuttum galiba ya, haydi hayırlısı !!!
!


