- Kategori
- Gündelik Yaşam
25 gün geçti
Tam 25 gün geçmiş, koskoca bir 25 gün!... Görecelilik kuramı işte, başka bir konu olsaydı, "Ne çabuk geçti bu 25 gün" derdim. Ama şimdi, gerçekten zor geçen bir 25 günden söz ediyorum. 1 Eylül'den beri sigara içmiyorum. Bıraktım, dedim ve önüme gelene de söyledim. Yetmedi, bir de internet üzerinden tanıdık, tanımadık herkese duyurdum. Hep olumlu tepkiler, destek mesajları, övgüler aldım. Kendimi de bir kahraman gibi görmeye başladım üstelik. Kolay mı canım, 30 yıllık bir alışkanlığa elveda demek... Eğer sevgili Mine hanım sormasaydı yeniden yazmayı hiç düşünmüyordum. Bir bilanço çıkarma düşüncesi benim de hoşuma gitti doğrusu.
İlk iki gün sigarayı aramadım. Çünkü beynim uyuşmuştu, damarlarımdaki kanın çekildiğini hissediyordum ve hep uyumak istiyordum. Sonraki günlerde biraz rahatladım ama sigara isteğim başgösterdi. Günde 4- 5 kez şiddetli biçimde istek duydum. Bu gibi durumlarda su içtim, derin derin nefes aldım, "Ben artık sigarayı bıraktım" diye kendi kendime defalarca uyarıda bulundum. Boşluğu çerez ya da sakızla kapatmayı hiç düşünmedim. Çünkü yeri doldurulması gereken bir madde değildi. Kesilip atılması gerekiyordu, öyle de oldu. İlk haftam beklentimin tam tersine çok ta sıkıntılı geçmedi. Bunun üzerine kendime de çok kızdım: "Madem bu kadar kolaydı, neden bugüne kadar bırakmayı hiç denemedin?"
İkinci haftadan itibaren aslında o kadar da kolay olmadığını görmeye başladım. Belli saatlerde sıkıntım iyice artıyor, ter basıyor, huzursuzluk halim artıyordu. Hatta sinirlilik halleri de görülüyordu. Ama başta eşim ve kızım olmak üzere arkadaşlarım ve dostlarım öylesine destek oluyordu ki, geri dönmeyi asla düşünemiyordum. Bu arada, iki arkadaşım da beni örnek alarak bıraktılar, bir diğer arkadaşım ise, en kısa zamanda uygulamak üzere bırakma kararı aldı. Bu gelişmeler beni daha da motive etti doğrusu. Ayrıca, nefesimin açılmaya başladığını, iki kat merdiven çıkınca tıkanmadığımı gördüm. Hem çok şaşırdım, bu kadar çabuk mu sonuç alınır diye, hem de çok mutlu oldum.
Üçüncü haftanın sonunda biraz daha yokluğa alıştım. Hala kurtuldum diyemiyorum ama asla dönmeyeceğimi biliyorum. Cildimin güzelleşmeye başladığını söylüyorlar. Evimizin yakınındaki dik yokuşu artık hiç tıkanmadan, soluk soluğa kalmadan çıkabiliyorum. Harika bir duygu bu. Kendimi ayrıcalıklı görmeye başladım. Biraz ukalaca bir tavır belki ama, çok ta kolay değil başarmaya çalıştığım. Ayrıca, çok ta kolay olmasın. Önemli olan zoru başarmak çünkü. Kolayı herkes yapabilir. Beni tanıyan, sigarayı ne kadar severek içtiğimi bilenler hem şaşırıyor, hem de "Sen bırakabildiysen, herkes başarır" diyorlar. Gerçekten de doğru söylüyorlar. 25 günde yararlarını görmeye başladım. Bir ayın sonunda kendimi güzel bir parfümle ödüllendirmek istiyorum. Herkesin en kısa zamanda bırakmasını diliyorum.
- Toplam blog
- : 37
- : 1503
- Kayıt tarihi
- : 26.08.06
1958 doğumluyum, İzmir'de yaşıyorum. 17 yıl gazetecilik yaptım ve emekli oldum. Şimdi babamın kurduğ..