Doğduğum ve büyüdüğüm evdeyim. belirli aralıklarla yıllarca uğradığım bir yer artık. Bana huzurdan çok yaşanmışlıkların tortusunu yuttururdu. yıllar sonra ilk kez diyebileceğim bir şey.. Ev..
Hayatımızda önemsediğimiz bir takım nesne, kişi, aktivite, buna benzer birçok değer yargılarımız vardır.Değer yargılarına bağlı kimseler onların ışığıyla doğru orantılı olarak hüzne ve sevince düşe..
Bir yer düşünüyorum.. Çakıl taşları ayaklarıma bata bata yürüyorum.. Deniz yeli kulaklarımın kenarından uçuşuyor, şarkısını söylüyor yine deniz, çalkalıyor kıvrak bir rakkas gibi..<..
Güvende hissetmek, ne kadar güç verir insana? Güven nasıl bir huzur dağıtır böyle? Ortam ısınır, midenizdeki sıkışma sonlanır yavaş yavaş.. Sessiz ve kuytu bir huzur gelir. Çeperinizi saran..
Konuşmamamız lazım. Susmadığımız bir gerçek! İçimizdeki ses hep bir şeyler fısıldıyor. Devamlı düşünüp yeni şeyler üretiyoruz, yeni kelimelerden yeni anlamlar türetiyoruz. Peki düşüncelerimizi süzg..
Einstein bir sözü onun kendi öz varlığına ulaşmış bir bilge olduğunu açıkça kanıtlar. " ön yargıyı parçalamak atomu parçalanmaktan zordur. " Çünkü biz insanların en büyük engeli öny..
Çınar; uzun ömürlü bir ağaçtır. Zaman 10 yıl aldıysa ömürden, ondan 1 yıl bile götürmemiş kadar dinç durabilir. Çocukluğumdan bilirim. Üzerine çubuklarla isim yazdığımız nice çam ağaçları, ..
Çocukken dizlerim parçalanmaktan kurtulmazdı. Ya düşerdim, avuçlarımın içi yere sürtülürdü ya da dizlerim kanardı. Bacaklarım morluklar içinde kalırdı. Tökezlemekten kurtulamazdım. Her çocuk da ben..
aşamın yükümlülükleri ağırdır ve güçlü karakterler gerektirir. Bizi tasvir eden kimliklerimiz ise gönüllü yüklendiklerimiz nispetince ortaya çıkar. Hayat her geçen gün yüklediği sorumluklar ile adı..
Kelebeğin süreci gibi kafa resmim… Kozasından çıkabilecek mi? Hayat bulur mu? Ne tür renkler barındırır. Yaşayabileceği epi topu ortalama 1 gün.. Bunca hazırlık, bunca tereddüt… Biz..
..
