Saat sabahın yedisi, sahildeyim. Deniz, dingin dalgalarını usul usul kıyıya gönderiyor. Telaşlı çığlıklarıyla martılar, suyun müziğine vokal yapıyor. Elime bir avuç taş dolduruyorum. Çocukluğumdaki..
Günlük yaşam koşuşturmasının bir parçası olan alışveriş için şehrin yoğun çarşılarından birindeyim. Onca kalabalığın içinden geçiyorum, bir yandan insanlara, binalara, dükkanlara göz atıyorum. Bi..
Son günlerde okuduğum yazarlar arasında yer alan Tamer Dövücü’nün oldukça etkileyici cümlelerinden biri olan “Yeni bir düzen oluştururken çevrenizde düzensizlik yaratırsınız. Siz işinizi görürken ..
Ne zaman doğduğunu ilk annesi söylemişti O'na. Yok, öyle hasat sonu ya da ekinlerin sarardığı zamanlar dememiş, tamı tamına ay, gün, yıl ve hatta saati saatine söylemişti. Ne eksik, ne fazlaydı. B..
Bir kış vaktiydi. İstanbul kar altındaydı. Her nasılsa kar tatili olmamıştı, okullar açıktı. Günün ilk dersini yapmak üzere sınıfıma girdim. Her zamanki gibi öğrencilerime günaydın dedim, hatırları..
Ve bir gün, hayaletlerle dolu evini, o güne değin kırık bir plak gibi tekrarlayıp durduğu ne varsa hepsini, bütün ezberlerini bozarak terk etti. Geride kalan hayaletler, içi boşalmış, işe yaramaz h..
1979 yılında henüz on yaşında bir çocuktum. UNESCO, o yılı çocuk yılı ilan etmişti. Benim yaşımda olanlar anımsayacaktır. O yıl, TRT ilk kez 23 Nisan’da Dünya çocuklarını ülkemize davet ederek TRT ..
Kimi uçmak ister, kimi kaçmak, kimi koşmak. Kimi yazmak, kimi meşk etmek, kimi dans etmek. Kimi resmetmek, kimi yontmak taşı, kimi çamura şekil vermek. Kimi sahil kasabasına yerleşmek,. kimi uzak d..
Hikâyemi yazmaya başladığımda henüz onun nasıl yazılacağından ve dahası nasıl okunacağından bihaberdim. Gençtim, tecrübesizdim o zamanlar. Ama benim için en güzeli olacağına dair şüphem yoktu neden..
Kışın sonlarına doğru bir sabah penceremde bir tıkırtı duydum. Meraklandım, bir de ne göreyim. Bir çift kumru gagalarıyla topladıkları çeri çöpü penceremdeki saksılardan birine koymak üzere hummalı..
