İnsanın kendi düşünceleri ile yazgısını değiştirebileceğine inanması ilk anda oldukça zor görünebilir. Ancak sıradan bir insanın bu yanılgıya düşmesi muhtemeldir. İnsanın yaşamı kendisine ait..
Yağmur var dışarıda ben evimden uzak, ailemden uzak, hatta belki kendi hayatımdan bile uzak, bakıyorum kendime uzaktan... Keşfettiklerim var, anladıklarım, şimdiye kadar nasıl anlamadığımı kendim..
Artık bir çok şeyi daha iyi anlayabiliyorum. Uzun bir yolculuktayım bir süredir, sanırım devam da edecek, bitmedi. Yaşadığım sürece devam edecek. Yollardan geçtikçe etrafımdakileri daha iyi gözle..
Hayat nereye gideceği belli olmayan bir yol, uzun bir yol kimilerine kimilerine ise tahmininden de kısa.... başlangıçlar ve sonlar. Her son bir başlangıç, her başlangıcın ise nasıl bir sonu olaca..
Yaşadığım yıllar sayısınca insanların ikiyüzlülüğüne alışmış olmam gerekirdi! Ama hala fark ettiğimde sıkıntısını hissediyorum içimde. Sahtelik, sahte gülümsemeler, sahte sevmeler, sahte tebrikl..
İnsanlar samimiyetsizlikten yakınır durur da kendilerinin ne kadar samimi olduklarını düşünmezler. Samimiyet, bazen söylenen bir sözdür . Samimiyet bazen yazılan bir yazıdır, bazen bir gülümseme, ..
Herşeyden sıkılabilirsin. Bir bakarsın içinde bulunduğun “an” seni sıkar, bırakıp gitmek istersin o “an”ı kendi haliyle baş başa bırakarak… sen kaç git, o kalsın yerinde. Bunu istersin. Bazen bana ..
İnsan nedensiz, neyi niçin özlediğini bilmeden, tanımadan özleyebilir mi? Bu bilgi gibi, bilgi öğrenilmez insanın içindedir, sadece keşfedilir, özlemekte ona benziyor, bilmediğini sandığı ..
Hiçbir şey göründüğü gibi değil... öyle olsa dahi derinde bir yerlerde bir farklılığı var; bir gizi, bir izi var. Şimdiye kadar insanoğlunun yaşadığı en büyük acılar sanırım aslında hep bu nedenden..
İnsanları hiçbir şeye zorlayamazsınız, belki istiyorsanız istediklerinizi yaparlar ama aslında istemeden yaptıkları herşey sizinle insanlar arasına yıkılmaz duvarlar örer. Gözlerinde görebilirsiniz..
